BETTER EXPERIENCE WITH SOUND

ஒலிப்பதிவுடன் சிறந்த அனுபவத்தைப் பெறுங்கள்

தமிழ்

ENGLISH

Catch a glimpse into the lives of Singapore’s Indian community as portrayed by three seminal Tamil writers whose prolific careers span short stories, novels, poetry, and radio.

Curated by Ramesh Krishnan, Lim Shu Min and Laura Miotto with research and writing by Harini V, Ashwini Selvaraj and Bharathi Moorthiappan, this digital exhibition is commissioned by the Singapore Writers Festival as part of the festival’s annual signature Literary Pioneer Exhibition.














தமிழ்

ENGLISH

SELECT AN OBJECT

OR

SCROLL

இதில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுங்கள்

அல்லது

படிப்பதைத் தொடருங்கள்

Virtue, morality and righteousness. These are the themes that are at the heart of Rama Kannabiran’s impetus for writing and what he wished to convey to his readers. Across such diverse genres as short stories, novels, novellas and essays, his works reflect the lives of individuals from different social classes, with characters that range from the underprivileged and the middle class to the very rich. Many of these characters also reflect both the lives of newly emigrated Indians who have chosen to make Singapore their home, and those who have lived here for generations.

As a leading figure in Singapore’s Tamil literary community, he has received several prestigious awards, including the Honorary Writing Fellow from Iowa University (1988) Thailand’s Southeast Asia Writer Award (1990), the Mont Blanc-NUS Centre for the Arts Award (1997) and the Cultural Medallion (1998). He considers his short novel Peedam his most significant contribution to Singapore Tamil literature.

Some of his proudest moments as a writer include conducting the first workshop for Singapore’s inaugural Golden Point Award and speaking on The History of Singapore Tamil literature till the 90s at Iowa University.

Even today, Kannabiran continues to serve the community not only as writer, but also a mentor, workshop conductor, and speaker who continually encourages people to read and write Tamil literature.

நன்னெறி, அறநெறி, நீதிநெறி, இவையே, சிங்கப்பூரின் பிரபல எழுத்தாளர் திரு. இராம. கண்ணபிரானின் எழுத்தின் அடிநாதமாக இருக்கின்றன. இவற்றைத் தம் எழுத்தின் வாயிலாக வாசகர்களிடத்தில் சுடர்விடச் செய்யும் முனைப்பே இராம. கண்ணபிரானை அன்று முதல் இன்றும் துடிப்போடு எழுத வைத்துக் கொண்டுள்ளது. அவ்வகையில், இவரது சிறுகதைகள், அறத்தை வலியுறுத்துகின்றன. மேல்தட்டு, அடித்தட்டு, நடுத்தர நிலை எனப் பலதரப்பட்ட மக்களின் பல்வேறுபட்ட வாழ்க்கை முறைகளையும் இவரது சிறுகதைகள் விவரிக்கின்றன. பயணத் தமிழர்கள், பயணத் தமிழர்களாக இருந்து, சிங்கப்பூரைச் சொந்த நாடாக எண்ணி இங்கேயே வேரூன்றிய குடும்பத் தமிழர்கள், பல தலைமுறைகளாக சிங்கப்பூரைத் தாய்நாடாகக் கொண்ட தமிழர்கள் எனப் பல தரப்பினரையும் இவரது சிறுகதைகளில் காணலாம்.

வாசிப்பும் எழுத்தும் இவருக்கு இரு கண்கள். சிறுகதைகள், குறுநாவல்கள், கட்டுரைகள் எனப் பல வடிவங்களில் எழுதிவரும் திரு கண்ணபிரான், அவற்றுள் தமது ‘பீடம்’ குறுநாவலை, சிங்கைத் தமிழ் இலக்கியத்திற்குத் தாம் அளித்த முக்கியப் பங்களிப்பாகக் கருதுகிறார்.

திரு இராம. கண்ணபிரான் இலக்கியப் பணிக்காகப் பெற்ற முக்கிய விருதுகளாவன: அயோவா பல்கலைக்கழகம் அளித்த ‘HONOURARY WRITING FELLOW’ (1988); தாய்லாந்தின் ‘தென்கிழக்காசிய எழுத்தாளர் விருது’ (1990); சிங்கப்பூர் தேசியப் பல்கலைக்கழகக் கலை மையத்தின் ‘மாண்ட் பிளாங்’ இலக்கிய விருது (1997); சிங்கப்பூர் தேசிய கலைகள் மன்றத்தின் இலக்கியத்திற்கான ‘கலாசாரப் பதக்கம்’ (1998) போன்றவை.

முதல் தங்கமுனை விருதுக்கான பயிலரங்கு, மலேசிய இலக்கிய நிகழ்வுகள், அயோவாவில் ‘சிங்கப்பூர் தமிழ் இலக்கியத்தின் தோற்றம் முதல் தொண்ணூறு வரையில்’ என்ற உரை போன்றவை, திரு. இராம. கண்ணபிரானின் இலக்கியப் பயணத்தில் குறிப்பிடத் தகுந்தவை.

புதிதாக எழுத வருவோரைத் தட்டிக் கொடுத்து ஊக்குவிப்பதே இவரது கொள்கை. இலக்கிய நிகழ்ச்சிகளில் மட்டுமின்றி, எழுத்தாளர்கள், இலக்கியச் செயல்பாட்டாளர்கள் போன்றோருடன் அடிக்கடி நேரடி சந்திப்புகளில் கலந்து கொள்கிறார். அவர்களுக்குத் தேவைப்படும் பரிந்துரைகளைத் தர இவர் தவறுவதேயில்லை.

Early Life

இளமைப் பருவம்

Born in Ammapettai in the Thanjavur district of Tamil Nadu, Kannabiran was just ten-years-old when he boarded the Jalagopal ship, with his father Ramasamy, headed for Singapore in 1953.

தமிழகத்தின் தஞ்சை மாவட்டம் அம்மாபேட்டையில், 1943ல் பிறந்தவர் திரு. இராம. கண்ணபிரான். 10 வயதில் சிங்கப்பூருக்கு வந்த அவர், 14 வயதில் இருந்து, சிங்கப்பூர்த் தமிழ் எழுத்தாளராக அறியப்படுகிறார்.

Rama Kannabiran at age 10 in 1953, when he first arrived in Singapore

திரு. இராம. கண்ணபிரான் சிங்கப்பூர் வந்த புதில், 1953ல், எடுக்கப்பட்ட புகைப்படம். அப்போது அவரின் வயது 10.

The young Kannabiran lived and worked at his father’s textile shop on 64 Serangoon Road. He continued his education at McNair Primary School and Raffles Institution and became English educated.

After making Kannabiran the manager of the shop, his father made the decision to return to India. The echoes of this, in which early Indian immigrants to Singapore often maintained a dual relationship with their new homeland and the one the came from, found its way into his short story Gypsies. To cope with his loneliness, Kannabiran started to find comfort in reading. Part of his textile shop soon became a bookstore. Kannabiran would save up so he could buy or borrow books to cultivate a habit of reading. At age 13 he showed a keen interest in reading and writing short stories

திரு. இராம. கண்ணபிரான் 10 வயதில், 1953ல் ஜலகோபால் என்ற கப்பலில் தம் தந்தை திரு. அ. இராமசாமி அவர்களுடன் சிங்கப்பூருக்கு வந்தார். தேக்கா வட்டாரத்தில், 64, சிராங்கூன் சாலையிலிருந்த தம் தந்தையின் ஜவுளிக் கடையில் தங்கி அவர் ஆங்கில வழிக் கல்வி கற்றார். திரு. இராம. கண்ணபிரானை, ஜவுளிக்கடை மேலாளர் பொறுப்பில் விட்டுவிட்டு, அவரது தந்தை இந்தியாவுக்குச் சென்று விட்டார். திரு. இராம. கண்ணபிரான், மெக்நாயர் தொடக்கப் பள்ளியிலும், பிறகு பிராஸ் பாஸா சாலையிலிருந்த ராஃபிள்ஸ் கல்வி நிலையத்திலும் கல்வி கற்றார்.

ஜவுளிக் கடையின் ஒரு பகுதியில் புத்தக வியாபாரமும் நடந்தது, அங்கிருந்து இரவல் பெற்றும், பள்ளிப் பணத்தை மிச்சப்படுத்தி புத்தகங்கள் வாங்கியும், கண்ணபிரான் வாசிக்கத் தொடங்கினார். அவரது தனிமைக் கொடுமையைப் போக்கும் மருந்தாக இருந்த வாசிப்பு, அவரை எழுதத் தூண்டியது. பதின்மூன்று வயதில் சிறுகதையின் வடிவம் திரு. இராம. கண்ணபிரானுக்குக் கைகூடி வந்தது.

Writing

எழுத்து

From 1958, Kannabiran’s short stories were regularly published in the Tamil newspaper Tamil Murasu. He then wrote four stories for Singapore Tamil radio which marked the starting point of his illustrious writing career.

In the subsequent years, his short stories were published in Tamil magazines regionally and abroad, including Singapore’s Tamil Murasu, Malaysia’s Tamil Nesan and Udhayam and Tamil Nadu magazines Deepam and Sangoli.

Kannabiran has also published four short story anthologies with Tamilputhakaalayam (Temple for Tamil books) Publishers: Twenty Five Years (1980), For Uma (1980), Rental Air (1981), Chozhan Doll (1981) and the short novel Peedam (1992).

Singapore’s Crimson Publishers have also republished three of his anthologies: Life (2015), Twenty Five Years (2018) and Birth of Silence (2018).

1958ல் திரு. இராம. கண்ணபிரான் எழுதிய சிறுகதைகள் தமிழ் முரசில் வெளிவரத் தொடங்கின. இதைத் தொடர்ந்து சிங்கை வானொலிக்கு அவர் நான்கு கதைகளை எழுதினார். இவ்வாறு தொடங்கியது இவருடைய எழுத்துலகப் பயணம். இவர் எழுதிய சிறுகதைகள், சிங்கப்பூர் நாளேடு 'தமிழ் முரசு,' மலேசிய தினசரி, 'தமிழ் நேசன்,' மலேசிய மாத இதழ் 'உதயம்,' தமிழக இலக்கிய இதழ் 'தீபம்,' பருவ ஏடு, 'சங்கொலி' போன்ற பத்திரிக்கைகளில் பிரசுரமாயின.

'இருபத்தைந்து ஆண்டுகள்' (1980), 'உமாவுக்காக' (1980), 'வாடைக் காற்று' (1981), 'சோழன் பொம்மை' (1981), ஆகிய நான்கு சிறுகதைத் தொகுப்புகளையும், 'பீடம்' (1992) என்ற குறுநாவல் தொகுதியையும், சென்னைத் தமிழ்ப் புத்தகாலயம் வாயிலாகத் திரு இராம. கண்ணபிரான் வெளியிட்டார்.

'வாழ்வு' (2015), 'இருபத்தைந்து ஆண்டுகள்' (2018), 'அமைதி பிறந்தது' (2018) ஆகிய மூன்று சிறுகதைத் தொகுப்புகளையும், மறுபிரசுரமாக, சிங்கப்பூர் கிரிம்சன் எர்த் பதிப்பகம் வாயிலாகத் திரு இராம. கண்ணபிரான் வெளியிட்டார்.

திரு இராம. கண்ணபிரான் இலக்கியப் பணிக்காகப் பெற்ற முக்கிய விருதுகளாவன: அயோவா பல்கலைக்கழகம் அளித்த 'HONOURARY WRITING FELLOW' (1988); தாய்லாந்தின் 'தென்கிழக்காசிய எழுத்தாளர் விருது' (1990); சிங்கப்பூர் தேசியப் பல்கலைக்கழகக் கலை மையத்தின் 'மாண்ட் பிளாங்' இலக்கிய விருது (1997); சிங்கப்பூர் தேசிய கலைகள் மன்றத்தின் இலக்கியத்திற்கான 'கலாசாரப் பதக்கம்' (1998) போன்றவை.

பீடம்

Peedam

Pedestal (1998)

Can an artist’s freedom ever be compromised? The short novel Peedam explores the tension between artists and authority figures. Ekanathar orders the artist Sivasankar to create a sculpture of him. Sivasankar refuses and instead creates a sculpture of his love interest, Kousalya. The conflict between art for art’s sake and aesthetic value, and art as an instrument of power is at the heart of Peedam, and was intended as an allegory for this struggle that artists continue to battle today.

Peedam

பீடம்

1998

ஒரு கலைஞனின் சுதந்திரத்தை அதிகாரத்தில் உள்ளோரால் பறிக்க முடியுமா? ஏகநாதர் தம் சிலையைச் செதுக்குமாறு, சிவசங்கருக்கு இட்ட கட்டளைக்கு, அடங்க மறுக்கும் சிவசங்கர், தம் காதலி கௌசல்யாவின் சிலையைச் செதுக்குகிறார். இப்படி, கலைஞர்களுக்கும் அதிகாரத்தில் உள்ளோருக்கும் இடையே நடக்கும் போராட்டமே ‘பீடம்’ என்ற குறுநாவல். கலைஞர்களின் இத்தகைய போராட்டம், அன்றில் இருந்தே தொடர்வதாக நீள்கிறது இதன் கதை.

“An artist should only create art that he feels an urgent need for. It should be an organic process. Only then will he experience the authentic joy of creation!”

“ஒரு படைப்பை உருவாக்குவதற்குரிய தேவையுணர்வு ஒரு படைப்பாளிக்குத் தானாகவே உண்டாக வேண்டும். அப்போதுதான் அவன் அதில் மெய்யான படைப்பின்பத்தை அனுபவிப்பான்!”

Set in the fictional historical kingdom of the ‘Herd of Deer’ islands, Peedam is a fantasy fiction short novel first published in one volume by the Tamil Puthakalayam in July 1992.

‘மான் தீவுக் கூட்டம்’ என்ற கற்பனை நிலத்தையும், இராஜாப் பின்னணியையும், கொண்ட அதிபுனைவுக் குறுநாவல் “பீடம்.”தமிழ்ப்புத்தகாலயம் பதிப்பித்த பீடம் குறுநாவல், ஜூலை மாதம் 1992ல் புத்தகமாகப் பிரசுரமானது.

The short novel Peedam was published as a series over 12 weeks in Tamil Murasu in 1991. The promotional materials and art work from the series continue to capture audiences till today.

‘பீடம்’ குறுநாவல், தமிழ் முரசு நாளிதழில் வாராந்திர தொடராக 15-12-1991ஆம் தேதி தொடங்கிப் பன்னிரண்டு வாரங்களுக்குத் தொடர்ந்து வெளியானது. இதன் முன்னோட்ட விளம்பர ஓவியங்கள், மற்றும் குறுநாவலின் ஓவியங்கள், இன்றும் நம்மைக் கவர்கின்றன.

An excerpt from the Peedam series published in Tamil Murasu.

‘பீடம்,’ தொடராகத் ‘தமிழ் முரசு’ நாளிதழில் வெளிவந்தது.

Short Stories

சிறுகதைகள்

Kannabiran’s interest in national and social themes can be seen in his short stories. Tanah Merah Diary, and Six… Ten… Sixteen revolve around nation building. Sapariah advocates for racial and religious harmony. Nadodigal (Gypsies) and Izhapugal (Losses) are short stories targeted at creating more social awareness amongst readers.

திரு. இராம. கண்ணபிரான் சிறுகதைகள், அறத்தை வலியுறுத்தும் கதைகளாக இருக்கின்றன. சில சிறுகதைகள், மேல்தட்டு மக்களைப் பற்றியும், பெரும்பாலான சிறுகதைகள், அடித்தட்டு மற்றும் நடுத்தர மக்களைக் குறித்த சிறுகதைகளாகவும் இருக்கின்றன. பயணத் தமிழர்கள், பயணத் தமிழர்களாக இருந்து, சிங்கப்பூரைச் சொந்த நாடாக எண்ணி இங்கேயே வேரூன்றிய குடும்பத் தமிழர்கள், பல தலைமுறைகளாக சிங்கப்பூரைத் தாய்நாடாகக் கொண்ட தமிழர்கள் எனப் பல தரப்பினரையும் இவரது சிறுகதைகளில் காணலாம்.

‘தானா மேரா டைரி,’ ‘ஆறு…பத்து…பதினேழில்…,’ போன்ற சிறுகதைகள், தேச நிர்மாணச் சிறுகதைகளாகவும், ‘சபாரியா’ போன்ற சிறுகதைகள் இன நல்லிணக்கச் சிறுகதைகளாகவும், ‘நாடோடிகள்,’ ‘இழப்புக்கள்’ போன்ற சிறுகதைகள் விழிப்புணர்வு உண்டாக்கும் சிறுகதைகளாகவும் திகழ்கின்றன. தமிழ் முரசு வாயிலாகத் திரு. இராம. கண்ணபிரான், சிங்கப்பூர் வாசகர்களிடையே எப்படிப் பிரபலமாகத் துவங்கினாரோ, அதே போல் தமிழ் நேசன் வழியாக மலேசியாவிலும் அவர் பிரபலமாகத் துவங்கினார். தமிழ் நேசனின் பவுன்-பரிசு பெற்ற சிங்கப்பூர் எழுத்தாளர்களுள் ஒருவராக மலேசியாவில் இவர் கொண்டாடப்படுகிறார்.

Vadaik Katru (1981), Sozhan Bommai (1981), 25 Years (1980), Umavukkaha (1980)

வாடைக் காற்று (1981) , சோழன் பொம்மை (1981), இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் (1980), வாடைக் காற்று (1980)

“In 1958 when I started writing short stories, they were inspired simply by my thoughts. After the 1980s, it was inspired by my need to advocate for ideas and morals.”

"1958ல் என்னுடைய ஆரம்பகாலச் சிறுகதைகள், என் சிந்தையிலிருந்து எழுந்து வரும் சிறுகதைகளாக இருந்தன; நான் 1980க்குப் பிறகு எழுதிய சிறுகதைகள், கருத்தியல் சிறுகதைகளாக உருப்பெற்றன."

நாடோடிகள்

Gypsies

Nadodigal (1977)

Nadodigal (Gypsies) depicts the lives of Singaporeans who choose to pursue a new life abroad.Parthiban and Danabalan are roommates with very different world views. Parthiban is extremely patriotic and passionate about culture, society and language. On the other hand, Thanabalan neglects his roots and is constantly chasing after goals at various phases of his life.

Gypsies

நாடோடிகள்

1977

1970களில் சிங்கப்பூரில் இருந்து, பல்வேறு ஈர்ப்புகளால், பிற நாடுகளுக்குக் குடியேறிக் கொண்டிருந்த மக்களைப் பற்றிய கதை நாடோடிகள். அக்காலகட்டத்தில், ஓர் அறையில் குடியிருந்த இரு நண்பர்கள் வழியாக இக்கருவை விவரிக்கிறது இக்கதை. பார்த்திபன், தனபால் என்ற அந்த நண்பர்கள் இருவரும் இரு வேறு துருவங்கள். பார்த்திபன், மொழி, நாடு, சழூகப் பற்று மிக்கவன். தனபால் வேர்களைத் தாண்டி, வாழ்வின் அடுத்தடுத்த கட்டங்களை நோக்கிப் பயணிப்பவன்.

“Every Tamil Singaporean has the duty to work in harmony with other races and contribute towards national building. There is no permanent gain for gypsies like me who leave Singapore due to personal issues or to gain more wealth.”

“பிற இனத்தாரோடும் ஒன்றித்துப் பழகி, தேச நிர்மாணத்திற்குத் தொண்டூழியம் புரிவதே தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரது தலையாய கடமையாய் இருக்க வேண்டும். மேல் வசதிக்கும், இன்ன பிற காரணங்களுக்கும் புதுப் புது இடங்களை நோக்கி ஓடும் என் போன்ற நாடோடித் தமிழர்களால் நிரந்தரப் பயன் ஏதுமில்லை!”

The story was published in Tamil Nesan in 1977. Its English translation was published in The Straits Times on 8 December 1990.

இக்கதை, மலேசியாவின் தமிழ் நேசன் நாளிதழில், 1977 ஜனவரியில் பிரசுரமானது. இக்கதை, ஆங்கிலத்திலும் மொழியாக்கப் படைப்பாக, சிங்கப்பூரின் ‘த ஸ்ட்ரெய்ட்ஸ் டைம்ஸ்’ ஆங்கில நாளிதழில் 1990 டிசம்பர் 8ஆம் தேதி பிரசுரமானது.

இழப்புக்கள்

Losses

Izhapugal (1978)

First published in Deepam magazine in June 1978, Izhapugal (Losses) captures the lives of Kacang Puteh sellers in the 1950s. It evokes the daily scenes and economic realities of a Kacang Puteh seller, capturing the struggles and societal pressures faced by men like the protagonist, Kanthasamy, who leave their families and come to Singapore in search of a livelihood. Through the course of the novel, he lives with 15 people, but is also able to save up enough money to travel in taxis and board a plane without telling anyone, while also sending money back to his family in India. The short story showcased the socio-economic conditions of the working class, while also hinting at the realities of earning and squandering money, hence its title.

Losses

இழப்புக்கள்

1978

“கச்சான் பூத்தே!” என்று சிங்கப்பூர் வீதிகளில் அறுபதாண்டுகளுக்கு முன் அன்றாடம் கேட்ட குரல்களுக்குச் சொந்தக்காரர்களான கடலை வியாபாரிகளின் வாழ்க்கைச் சித்திரத்தைக் கண் முன்னே காட்டும் கதை ‘இழப்புக்கள்.’ பிழைப்புக்காகக் குடும்பத்தை விட்டுப் பிரிந்து, கடல் கடந்து, சிங்கப்பூருக்கு வந்து சென்று கொண்டிருந்த பயணத் தமிழர்களின் இழப்புக்கள் என்னென்ன என்பதை இக்கதை விவரிக்கிறது. சமூகக் கட்டுப்பாடுகளாலும் பழமைவாதங்களாலும், கதையின் நாயகரான கடலை வியாபாரி கந்தசாமி பட்ட சிரமங்களை இக்கதை விரிவாகச் சொல்கிறது. இது, தீபம் இதழில் 1978ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் பிரசுரமானது. சிங்கப்பூரில் பதினைந்து பேருடன் வசிக்கும் ஒரு கடலை வியாபாரியால் பணத்தைச் சேமிக்க முடிவதும், இந்தியாவில் இருக்கும் தம் குடும்பத்துக்குப் பணம் அனுப்ப முடிவதும், அன்றாடம் வியாபாரத்திற்கு டாக்சியில் செல்ல முடிவதும், யாரிடமும் சொல்லாமல் விமானம் ஏறுவதும் என அவரது சமூகப் பொருளாதார நிலைகளைக் காட்சிப் படுத்துகிறது இக்கதை.

“After gaining freedom from the British, Singapore was heading towards a different trajectory. It was a time where its residents did not just simply view Singapore as a country they came to make a living in. They started to think of Singapore as an independent nation they could claim as home.”

“பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து விடுதலை அடைந்த சிங்கப்பூர், புதுப் பாதையில் செல்லத் தொடங்கி இருந்தது. இங்கேயே சில தலைமுறைகளாய்த் தங்கிவிட்டவர்களின் மனங்களிலே, தாம் வெறும் குடியேறிகள் என்ற எண்ணம் நீங்கி, சுதந்திரமான ஒரு நாட்டின் உரிமையுள்ள குடிமக்கள் என்ற தேசிய எண்ணம், வலுவாக வேர் பிடிக்கத் தொடங்கிய காலம் அது.”

LISTEN TO RAMA KANNABIRAN READ AN EXTRACT FROM LOSSES
0:00
0:00
திரு. இராம. கண்ணபிரான் படைப்பான இழப்புக்களில் இருந்து, சிறு பகுதியை அவரே வாசிப்பதை கேளுங்கள்.
0:00
0:00

On 9 June 1989 , Kannabiran’s essay Writing Makes Him A Happy Man was published in English in The Straits Times, along with work Izapugal (Losses).

ஜூன் 9, 1989ல் சிங்கப்பூரின் ‘த ஸ்ட்ரெய்ட்ஸ் டைம்ஸ்’ ஆங்கில நாளிதழின் இரு மொழிப் பக்கத்தில் “எழுத்து அவரை ஒரு மகிழ்ச்சியான மனிதனாக ஆக்குகிறது,” என்ற தலைப்பில், திரு. இராம. கண்ணபிரான் பற்றிய கட்டுரை ஆங்கிலத்தில் வெளியானது. அத்துடன் ‘இழப்புக்கள்’ கதையின் சிறு பகுதி, தமிழ், ஆங்கிலம் இரு மொழிகளிலும் வெளியானது.

Courtesy of National Archives of Singapore

புகைப்படம்: சிங்கப்பூர் தேசிய ஆவணக்காப்பகம்

Tamil Murasu

தமிழ் முரசு

The newspaper Tamil Murasu played an important role in Kannabiran’s writing career. It not only helped him become a household name in Singapore’s Tamil community, it also helped him gain popularity with Malaysia’s Tamil Nesan newspaper. He is celebrated as the only Singaporean Tamil writer who has won Tamil Nesan’s “Pound Prize”.

Tamil Murasu also set up a Tamil Assembly (Tamil Peravai) to encourage literary debates. These literary debates not only encouraged Kannabiran to be more actively involved in the local literary scene, they also helped writers of his generation gain exposure and prominence.

In 1961, Kannabiran was introduced as a new writer in Tamil Murasu with the short story Peace was Born. His potential in writing was acknowledged in 1958 when he won the second prize twice in competitions run by Tamil Murasu for his short stories Oldest Son and Second House.

Kannabiran’s short novel Peedam (Pedestal) was published as a series in Tamil Murasu and featured vibrant illustrations. The stories gained great traction amongst readers partly due to the apt illustrations.

1961ல் திரு. இராம. கண்ணபிரானின் ‘அமைதி பிறந்தது’ என்ற சிறுகதையுடன் ‘எழுத்தாளர் அறிமுகம்’ என்ற பகுதியில் திரு. இராம. கண்ணபிரானின் அறிமுகச் செய்தியையும் அவரது புகைப்படத்துடன் பிரசுரித்தது தமிழ் முரசு. 1958ல் தமிழ் முரசு நடத்திய போட்டிகளில், மூத்த பிள்ளை, இருண்ட வீடு என்ற சிறுகதைகளுக்காக இரு முறை இரண்டாம் பரிசு பெற்றதே, திரு. இராம. கண்ணபிரான் எழுத்துலகத்தில் முனைப்புடன் ஈடுபட முக்கியக் காரணமாகும். தொடர்ந்து அவர் எழுதவும், வாசிக்கவும், இலக்கியத்தில் தம்மை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொள்ளவும் தமிழ் முரசு வழங்கி வந்த இலக்கிய வாய்ப்புகள் முக்கியக் காரணங்களாக இருந்தன.

தமிழ் முரசு, எழுத்தாளர் பேரவையை உருவாக்கி, அதன் வழியாக இலக்கிய விவாதங்களை முன்னெடுத்தது. இது போன்ற செயல்பாடுகள், திரு. இராம. கண்ணபிரானுக்கு மட்டுமின்றிப் பல எழுத்தாளர்களுக்கும் வாசகர்களுக்கும் இலக்கியக் களம் அமைத்துத் தந்தன. திரு. இராம. கண்ணபிரானின் ‘பீடம்’ குறுநாவல், தமிழ் முரசில் தொடராக வெளியானபோது, தமிழ் முரசு அதற்கு அடிக்கடி செய்து வந்த விளம்பரங்கள், வாசகர்களுக்கு அதை வாசிக்க வேண்டும் என்ற ஆவலைத் தூண்டின. அந்தக் கதையை வாசகர்களிடையே கொண்டு சேர்த்ததில் தமிழ் முரசின் ஓவியங்களுக்கும் முக்கியப் பங்கு உண்டு.

தமிழ் முரசு

Tamil Murasu

Tamil Murasu

தமிழ் முரசு

Tamil Murasu put the spotlight on me as a writer. I take great pride that I was one of the writers who grew with Tamil Murasu as an emerging writer.”

“என்மீது மிகுந்த வெளிச்சம் பாய்ச்சியது தமிழ் முரசு. தமிழ் முரசின் கதைப் பண்ணையில் வளர்ந்த எழுத்தாளர் இராம. கண்ணபிரான் எனச் சொல்லிக் கொள்வதில் நான் மிகுந்த பெருமைப்படுகிறேன்”

Kannabiran was only 14-years-old when his work Older Child won the second prize out of 95 entries in Tamil Murasu’s 1958 short story competition. The cash prize was 15 dollars.

1958ல் தமிழ் முரசு நடத்திய சிறுகதைப் போட்டியில், திரு. இராம. கண்ணபிரான் எழுதிய ‘மூத்த பிள்ளை’ என்ற கதை, இரண்டாம் பரிசை வென்றது. அதன் பரிசுத் தொகை 15 வெள்ளி; அப்போது அவருக்கு வயது பதினான்கு தான். அந்தப் போட்டிக்கு வந்த கதைகள் மொத்தம் 95. இரண்டாம் பரிசை வென்ற ‘மூத்த பிள்ளை’ என்ற இக்கதை 25-5-1958ல் தமிழ் முரசில் வெளிவந்தது. முதல் பரிசை வென்ற கதை, பினாங்கில் இருந்து வந்தது என்பது சுவாரசியமான ஒரு கூடுதல் தகவல்.

Literary Influences

இலக்கியச் செல்வாக்கு

Kannabiran’s literary style has been influenced by writers such as M. Varatharajan, Akilan, and N. Parthsarathy. Prominent Tamil Nadu writer Jeyakanthan also inspired Kannabiran with his realistic portrayal of characters. Thiruvalluvar’s Aruthu Paal, a work which advocates for readers to uphold great virtue and morals, also deeply influenced Kannabiran for whom writing was deeply connected to these ideals and would explore moral themes and the the expounding of virtue in his work.

எழுத்தாளர்கள் மு. வரதராசன், அகிலன், நா. பார்த்தசாரதி போன்றோரின் இலக்கியப் பாதையில் வந்தவர் திரு. இராம. கண்ணபிரான். திருவள்ளுவரின் அறத்துப் பால் இவரை அதிகம் ஆட்கொண்டதாக இவர் கூறுகிறார். பின்னாளில் திரு. இராம. கண்ணபிரான், ஜெயகாந்தனை வாசிக்கத் தொடங்கியதும், தாமும், யதார்த்தவாதப் படைப்புகளைப் படைக்கத் தொடங்கினார்.

“Before you start critiquing a literary work, you need to ask yourself which time period and environment a story been written in. Tamil literature from Singapore stems from a very different environment compared to literature from Tamil Nadu in India or other literary scenes abroad. One must take this difference into account.”

"ஒரு படைப்பை விமர்சிக்கும் முன், அந்தப் படைப்பு எழுதப்பட்ட காலகட்டத்தையும் சூழலையும் மனதில் கொள்ளுதல் வேண்டும். சிங்கைத் தமிழ் இலக்கியச் சூழல், தமிழ்நாட்டின் அல்லது உலக நாடுகளின் தமிழ் இலக்கியச் சூழலில் இருந்து தனித்துவமானது. இதை மனதில் கொள்ளுதல் வேண்டும்"

அனைத்துலகப் படைப்பிலக்கியத் திட்ட நிகழ்ச்சி

Iowa International Writing Programme


In 1988, Kannabiran represented Singapore’s Tamil literature community in Iowa University’s Iowa International Writing programme. It was a golden opportunity, as he spent 99 days collaborating and learning from writers from all over the globe.

Iowa International Writing Programme

அனைத்துலகப் படைப்பிலக்கியத் திட்ட நிகழ்ச்சி

1988ஆம் ஆண்டு, ‘அனைத்துலகப் படைப்பிலக்கியத் திட்ட நிகழ்ச்சி,’ ஐக்கிய அமெரிக்காவின் கலிஃபோர்னியா மாநிலத்தில், ஆர்ட்டிஸ்ட் காலனி பிரதேசத்தில் அயோவா பல்கலைக் கழகத்தில் நடைபெற்றபோது, திரு இராம கண்ணபிரான், சிங்கப்பூர் தமிழ் இலக்கியத்தைப் பிரதிநிதித்து அங்கு சென்றார். உலக நாடுகளின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் வந்திருந்த எழுத்தாளர்களுடன் அவர், 99 நாட்கள், இணைந்து இயங்கும் நல்வாய்ப்பைப் பெற்றார்.

“Mr. Rama.Kannabiran’s experience of meeting many different types of writers at the Iowa International Writing Program changed his perspectives and conclusions on individual freedom. This was later reflected in his writings.”

அயோவா சர்வதேச எழுத்தாளர் மாநாட்டில் பல விதமான எழுத்தாளர்களைச் சந்தித்த அனுபவம், தனி மனிதச் சுதந்திரம் குறித்து அதுவரை திரு. இராம. கண்ணபிரானுக்கு இருந்த கண்ணோட்டத்திலும், முடிவுகளிலும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. இது அவரின் எழுத்திலும் பிரதிபலித்தது.

LISTEN TO RAMA KANNABIRAN DESCRIBE HIS WRITING LIFE திரு. இராம. கண்ணபிரான், தனது எழுத்துலக வாழ்க்கையை விவரிப்பதைக் கேளுங்கள்
0:00
0:00

Taken in 9 Sept 1988, at the home of Paul Engle and Hualing Nieh, the founders of the Iowa International Writing Programme.

9 செப்டம்பர் 1988ல் அயோவா சர்வதேச எழுத்தாளர் மாநாட்டின் போது அதன் நிறுவனர்களான, பால் எங்கள் மற்றும் ஹூவாலிங் நீயின் வீட்டில் எடுத்த புகைப்படம்.

Kannabiran travelled across institutions in the US to share with American students more about Singapore Tamil literature.

ஐக்கிய அமெரிக்காவில் பல கல்விநிலையங்களுக்கு நேரில் சென்று, உலக இலக்கியம் கற்கும் மாணவர்களுக்கு, சிங்கப்பூர் தமிழ் இலக்கியம் குறித்து விரிவாகக் கற்பித்தார்.

Today

இன்று

Kannabiran has retired from his teaching career and now attends many literary events to encourage young Singapore Tamil writers. His goal is to encourage new writers to keep writing and improving their craft.

Often asked to write introductions and prefaces to works by new and current writers, he refrains from criticizing the works and instead explores how suitable the literary works are in encapsulating Singapore. He believes that these introductions are important to encourage writers to keep writing rather than to simply criticize their work. He is currently focused on writing more essays and is planning to publish 150 essays over 13 volumes in the near future. These essays will reflect the literary works of Tamil migrants from Singapore, Malaysia and Sri Lanka.

ஆசிரியர் பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு திரு. இராம. கண்ணபிரான், பல இலக்கிய நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டு புதிய , இளைய படைப்பாளிகளை அடையாளம் கண்டு அவர்களை ஊக்கப்படுத்தி வருகிறார். இவர் எழுதும் நூல் அறிமுகங்களில், விமர்சனப் போக்கை நாம் காண முடியாது, மாறாகப் படைப்பு ஒவ்வொன்றும் 'சிங்கைத் தமிழ் இலக்கியத்திற்கு ஏற்புடையதுதானா?' என்று தரத்தை உறுதிசெய்வதிலும், படைப்பாளிகளை ஊக்கப்படுத்துவதிலுமே, இவரது இலக்கியப் பணி மேலோங்கி நிற்கிறது.

அன்றும் இன்றும் சிங்கப்பூர் இலக்கிய அமைப்புகளின் வழிகாட்டியாகவும், பயிலரங்குப் பயிற்றுவிப்பாளராகவும், நடுவராகவும், எழுத்தாளர்களையும் வாசகர்களையும் ஊக்குவிக்கும் பேச்சாளராகவும், இலக்கியச் செயல்பாட்டாளராகவும் திகழ்கிறார் திரு. இராம. கண்ணபிரான். தற்போது கட்டுரைகள் எழுதுவதில் கவனம் செலுத்தும் திரு. இராம. கண்ணபிரான், 150 கட்டுரைகளை, 13 அபுனைவு புத்தகங்களாக வெளியிடும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளார்.

இக்கட்டுரைகள், சிங்கப்பூர், மலேசியா மற்றும் புலம்பெயர் இலங்கைத் தமிழர்களின் தமிழ் படைப்பிலக்கியங்களைப் பிரதிபலிக்கின்றன.

திரு. இராம. கண்ணபிரான், தம் மனைவி திருமதி ஜானகி, மகன் பால்வண்ணன், மகள் செந்தில் பூங்கொடி ஆகியோருடன் வாழ்ந்து வருகிறார்.

A recent photo taken during the interview for the Singapore Writer’s Festival Literary Pioneers 2020 exhibition.

இலக்கிய முன்னோடிகள் 2020 கண்காட்சிக்கான நேர்காணலின் போது சமீபத்தில் எடுக்கப்பட்ட புகைப்படம்.

SHARE THIS STORY

கதையை பகிர்ந்துக்கொள்ளுங்கள்

EXPLORE ANOTHER ROOM

இன்னொரு அறைக்குச் செல்ல

RETURN TO TOP

இணையதளத்தின் முன் பகுதிக்குச் செல்ல

தமிழ்

ENGLISH

SELECT AN OBJECT

OR

SCROLL

இதில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுங்கள்

அல்லது

படிப்பதைத் தொடருங்கள்

A beloved radio personality, producer, short story writer, playwright, actor and translator, P. Krishnan is a celebrated Singaporean Tamil author who writes across the genres of comedy, mystery, social satire and tragedy. Popularly known by his pseudonym “Puthumaithasan’’, P. Krishnan has been writing prolifically since 1951.

His short stories, essays and plays capture the lives of Singaporeans, and in particular, realistically represent the lives of Singapore’s Tamil community.

As a radio producer, writer, voice talent and presenter, his popular radio dramas from the 1950s reflect social issues in Singapore and within the Tamil community. His celebrated translations of Shakespearean plays and his comedic plays Adduku Veetu Annasamy not only show his talent in literature, they also reveal his ability to make great literature accessible to the masses through a platform like radio.

Through translating a number of literary classics from across the globe, he has brought world-renowned works to a Tamil audience, thus serving as a cultural bridge between Tamil literature and world literature.

பிரபல வானொலி நிகழ்ச்சிப் படைப்பாளர், தயாரிப்பாளர், புகழ்பெற்ற சிறுகதை எழுத்தாளர், மொழிபெயர்ப்பிலக்கிய எழுத்தாளர், நாடகாசிரியர், நடிகர், இப்படிப் பன்முகக் கலைஞராக ஒளிர்ந்து வந்துள்ள திரு பி கிருஷ்ணன், நகைச்சுவை, நையாண்டி, மர்மம், உணர்ச்சிகரம், விறுவிறுப்பு எனப் பல்சுவை ததும்பும் பல நூற்றுக்கணக்கான படைப்புகளைப் வாரி வழங்கி வந்துள்ளவர். புதுமைதாசன் என்ற புனைபெயரில் 1951ல் ஆரம்பித்த திரு பி. கிருஷ்ணனின் எழுத்துப் பணி, இன்றும் தொடர்ந்து நம்மை வளப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.

செறிவான சிறுகதை ஆசிரியராகவும், நாடக எழுத்தாளராகவும், வானொலி படைப்பாளராகவும், தயாரிப்பாளராகவும் முத்திரை பதித்துள்ள இவர், தனதுப் படைப்புகளின் மூலம் சிங்கப்பூர் தமிழர்களின் வாழ்க்கையைத் யதார்த்தமாக படம் பிடித்துக்காட்டியுள்ளார்.

பி கிருஷ்ணன் மொழிபெயர்த்துள்ள ஷேக்ஸ்பியர் படைப்புகளோ, அவர் தாமே இயற்றிய அடுக்கு வீட்டு அண்ணாசாமி போன்ற நகைச்சுவைப் படைப்புகளோ, அவருடைய இலக்கிய திறமையைக் காட்டுவதொடு தரமான இலக்கியங்களை வானொலி வழி பலத்தரப்பட்ட சிங்கப்பூர் தமிழர்களைப் போய்சேர்த்தத்து.

தமது மொழிபெயர்ப்புப் படைப்புகளின் மூலம் தமிழ் இலக்கியத்துக்கும் உலக இலக்கியத்துக்கும் கலாசாரப் பாலமிட்டுத் தந்துள்ளார். உலகின் பழம்பெரும் இலக்கியங்கள் பலவற்றைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துத் தந்ததன் வழியாக, உலகப் புகழ்பெற்ற பல இலக்கியப் படைப்புகளைத் தமிழ் வாசகர்கள் வாசிக்கக்கூடிய வாய்ப்புகளை வழங்கியுள்ளார் இவர்.

P. Krishnan on route to the Asian Games to provide sports commentary; Bangkok Airport, 1970.

1970ல் திரு பி. கிருஷ்ணன் பேங்காக் சென்று, அங்கு நடந்த ஆசிய விளையாட்டுகளை சிங்கப்பூர் தமிழ் வானொலிக்காக, அங்கிருந்து நேரடி வர்ணனை செய்தார். அப்போது பேங்காக் விமான நிலையத்தில் எடுத்த புகைப்படம் இது.

Early Life

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

P. Krishnan’s literary success belies a youth that was shaped by adversity. Born in Johor in 1932, he lost his father at a young age. Later on during the Japanese Occupation, an unexpected accident caused him to lose all ties with his family. A road accident at age 10 left him stranded in hospital with a fractured leg and unable to contact his loved ones.

Through these experiences, P. Krishnan remained resilient and determined to overcome his challenges. As a young boy, he showed a keen interest in the Tamil language, teaching himself literature by devouring works of Tamil Sangam and contemporary literature at the library.

After arriving in Singapore, he worked by day and studied by night. In just four years, he began writing for magazines. Thereafter, he continued to work hard to create a name for himself.

சிறு வயதில் பல இன்னல்களைச் சந்தித்தவர் திரு பி கிருஷ்ணன்.

திரு பி. கிருஷ்ணன் 1932ஆம் ஆண்டு ஜொகூரில் பிறந்தார். மிக இளம் வயதிலேயே அவர் தம் அப்பாவை இழந்தார்.

இரண்டாம் உலகப் போர் காலகட்டத்தில், அப்போது அவருக்கு சுமார் 10 வயதாக இருந்தபோது, வண்டி ஒன்று அவர் மீது மோதியதில், அவரது கால் முறிந்துவிட்டது.

அந்த விபத்தினால் அவருக்கு உற்றார் உறவினர்களுடன் இருந்த தொடர்பு முற்றாய் முறிந்துபோயிற்று. இவர் கால் முறிந்து மருத்துவமனையில் இருந்தபோது அவர் உறவினர்கள் எவரும் அவரைச் சந்திக்க இயலாமல் போயிற்று.

ஆனால் உந்துதலுடன் அவர் அவற்றைக் கடந்து வந்தார். இலக்கியத்தைத் தழுவிக் கொண்ட அவர், அதில் தமக்கென ஒரு பேரையும் அடையாளத்தையும் உருவாக்கக் கடினமாக உழைத்தார்.

மிகச் சிறு வயதில் இருந்தே, பல்வேறு நூல் நிலையங்களுக்கும் சென்று தமிழில் சங்க இலக்கியங்கள், நவீன சமகால இலக்கியங்கள் எனத் தேடித் தேடிப் படித்துத் தாமாகவே இலக்கியம் கற்றுத் தேர்ந்தார்.

பிறகு சிங்கப்பூருக்கு வந்த இவர், பகலில் கடைகளில் வேலை பார்த்துக் கொண்டே, இரவுகளில் படித்தார். நான்கே ஆண்டுகளில் அவர் பத்திரிகைகளில் எழுத ஆரம்பித்தார்.

“During the day I used to work in the shop before working at a British Army base in 1953. In the evenings I continued my education through night school. My only goal in life was to find a way to improve the quality of my life.”

“அப்போது கடை ஒன்றில் வேலை பார்த்து வந்த நான், 1953ல் அந்த வேலையை விட்டுவிட்டு, பிரிட்டிஷ் ராணுவ தளம் ஒன்றில் வேலைக்குச் சேர்ந்தேன். அங்கு பகலில் வேலை பார்த்துக் கொண்டே, இரவுப் பள்ளியில் படித்து வந்தேன். எனக்கு இருந்த ஒரே எண்ணம், எப்படியாவது முன்னேற வேண்டும் என்பது தான்”

Writing

எழுத்து

At the age of 19, he started his illustrious writing career by crafting essays for Singaporean and Malaysian newspapers and magazines. In his long writing career spanning almost seven decades, P. Krishnan has written around 400 plays, over 100 essays and 16 books. He has received several overseas and local awards and achieved the prestigious Cultural Medallion Award in 2008. Today, his literary contributions stand over 500 works.

திரு பி கிருஷ்ணன், 19 வயதிலிருந்து சிங்கப்பூர், மலாயா நாளேடுகளிலும், வார, மாத இதழ்களிலும் சிறுகதைகள், கட்டுரைகள் முதலானவற்றை எழுதத் தொடங்கினார்.

தம்முடைய நீண்ட நெடுங்கால எழுத்துப் பணியில் பி கிருஷ்ணன், சுமார் 360 நாடகங்கள், 100க்கு மேற்பட்ட கட்டுரைகள், 40 சிறுகதைகள் 16 புத்தகங்கள் உள்ளிட்டவற்றை எழுதியுள்ளார்.

பற்பல வெளிநாட்டு, உள்நாட்டு விருதுகளைப் பெற்றுள்ள இவர், 2005 ஆண்டில் தென்கிழக்காசிய எழுத்து விருதையும் 2008 ஆண்டில் பெருமதிப்பு மிக்க கலாசாரப் பதக்க விருதையும் பெற்றார். இவருடைய இலக்கியப்படைப்புகள் 500க்கும் மேல் தாண்டியுள்ளது.

P. Krishnan writing at his desk

பி கிருஷ்ணன் மேசையில் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்

“Imagine a fully grown tree on a sidewalk. Leaves from the tree fall to the ground. For an ordinary man, this scene does not stir any particular emotion. However when a writer witnesses the same scene, he is reminded of a man’s journey on earth. The tree with leaves falling onto the ground becomes a metaphor to the writer. He ponders about how even though men might reach great heights, in the end, they all return to become one with the soil.”

“சாலையில் பெரிய மரமொன்று, ஓங்கி வளர்ந்து நிற்கிறது. அதிலிருந்து இலைகள் கீழே உதிர்ந்து விழுகின்றன. சாதாரண மனிதன் ஒருவனுக்கு அந்தக் காட்சி எந்த உணர்வையும் தூண்டுவதில்லை. ஆனால் அதே காட்சியை ஓர் எழுத்தாளன் ஒருவன் பார்க்கும் போது, அந்த மரம் ஒருவனுக்கு வாழ்க்கை பயணத்தை சித்தரிப்பதாய் தோன்றும் என்று அவன் கற்பனை செய்துக்கொள்கிறான். மனிதனொருவன் மரம் போலவே தோன்றிப்பிறகு பிறகு மீண்டும் இலைகளைப்போலவே சுருகாகி நிலத்தில் அடக்கமாகும் இயற்கையின் இயல்புப்பற்றிச் சிந்திப்பான்.”

அடுக்கு வீட்டு அண்ணாசாமி

Adduku Veetu Annasamy

Annasamy: A Flat Dweller (1969)

P. Krishnan’s Adukku Veetu Annasamy was a radio play first broadcast on Singaporean radio in 1969. Over 52 weeks, the hit comedy captured the lives of Singaporeans in the late 1960s, following their relocation from kampongs to HDB estates. It broadly examines social issues at the time, including civic-mindedness and neighbourly relationships as Singaporeans transitioned to living in apartments.

Adduku Veetu Annasamy

அடுக்கு வீட்டு அண்ணாசாமி

1969

பி கிருஷ்ணனின் ‘அடுக்கு வீட்டு அண்ணாசாமி,’ 1969ல் தொடங்கி, தொடர்ந்து 52 வாரங்களுக்கு சிங்கப்பூர் வானொலியில் ஒலிபரப்பான வானொலி நாடகத் தொடர். 1960களில் கிராமிய கம்போங் வீட்டு வாழ்க்கையில் இருந்து, நகரமயமாகி வந்த வீடமைப்பு வளர்ச்சிக் கழக அடுக்கு மாடிக் குடியிருப்புகளுக்கு இடம்பெயர்ந்த சிங்கப்பூரர்களின் வாழ்க்கையைப் படம்பிடித்தது போல் ஒலி வடிவில் காட்டியது, அட்டகாசமான இந்த நகைச்சுவைத் தொடர். அடுக்கு மாடிக் குடியிருப்பு வாழ்க்கைக்கு மாறிக் கொண்டிருந்த சிங்கப்பூரர்கள், அண்டை அயலாருடன் பாராட்டிய உறவுகள், குடிமைத்துவ மனப்பான்மை உள்ளிட்ட சமூக அக்கறைகளை இத்தொடர் பரந்துபட்ட அளவில் ஆராய்ந்தது.

Adduku Veetu Annasamy is full of humour and insights into human life. In addition, the radio actors’ excellent performance gave life to a skillful script which captured the attention of listeners. It is no surprise that the series has had several reruns since it debuted on radio.”

“அடுக்கு வீட்டு அண்ணாசாமியில் நகைச்சுவை அபரிமிதமாகப் பொங்கிப் பெருகி வழிவதோடு, வாழ்க்கையை ஊடுருவிப் பார்க்கும் ஆழமான நோக்கும் இதில் உள்ளது. அதோடு, இதில் குரலால் நடித்த வானொலிக் கலைஞர்கள் தம் அபார திறமையால், அருமையான திரைக்கதைக்கு உயிர் கொடுத்துள்ளதால், கேட்போர் கவனத்தைச் சுண்டி இழுத்துள்ளது. இதனால் பேரும் புகழும் பெற்ற இத்தொடர், வானொலியில் மீண்டும் மீண்டும் பற்பல முறை மறுஒலிபரப்பானதில் வியப்பில்லை.”

P PARTHASARATHY – LITERARY CRITICISM

P. Krishnan’s (Puthumaithasan) works

ப. பார்த்தசாரதி, பி கிருஷ்ணனின் (புதுமைதாசன்) இலக்கியப்

படைப்புகள் - ஓர் ஆய்வு

A book compilation of the play Adduku Veetu Annasamy.

புத்தக வடிவில், அடுக்கு வீட்டு அண்ணாசாமி நாடகத் தொடர் - முதல் தொகுதி, இரண்டாம் தொகுதி.

In 2018, the Ravindran Drama Group staged Adduku Veetu Annasamy as a theatrical play at the Esplanade. Image courtesy of Esplanade.

2018ல் ரவீந்திரன் நாடகக் குழு, அடுக்கு வீட்டு அண்ணாசாமி தொடரை, மேடை நாடகமாக எஸ்பிளனேடில் அரங்கேற்றியது.

அதே நீதி

The Same Justice

Athey Neethi (2015)

The Same Justice takes place during the time of World War II. The Japanese Army is rapidly gaining power and fighting the British vehemently.In the play, an Indian family shelters a British man from Japanese soldiers to repay him for helping their family business.

The Same Justice

அதே நீதி

2015

இரண்டாம் உலகப் போரில் ஜப்பானியர் படையெடுப்புக் காலப் பின்னணியைக் கொண்டு இந்நாடகம் எழுதப்பட்டது. ஜப்பானியப் படை, ஆங்கிலேயருடன் கடுமையாகப் போரிட்ட நேரம் அது. அத்தகைய நேரத்தில், முன்பு தங்களது வர்த்தக வியாபாரத்தில் உதவிய ஆங்கிலேயர் ஒருவரை, ஜப்பானியர் கண்களில் படாமல் ஒளித்து வைத்துப் பாதுகாக்கும் இந்தியக் குடும்பம் ஒன்றைப் பற்றியது இந்தக் கதை.

“The play realistically captured the sadness and challenges everyday citizens face during times of war. It also captures how the selfish and vengeful actions of individuals can have a negative effect on their own community.”

“போர்க் காலங்களில், ஒரு நாட்டின் மக்கள் எதிர்கொள்ளும் துயரங்களையும் தன்னலத்தார் ஓர் இனத்திற்குள் நடக்கும் வஞ்சகச் செயல்களையும் நாடகம் இயல்பாகக் காட்டுகிறது.”

The original Tamil play and its English translation was published in Singathology: 50 New Works by Celebrated Singaporean Writes, Vol. 1 -Life, National Arts Council and Marshall Cavendish Editions, Singapore, 2015.

இந்த நாடகத்தின் தமிழ் வடிவமும் அதன் ஆங்கில மொழிப்பெயர்ப்பும் சித்தொலஜி என்னும் சிங்கப்பூர் ஐம்பதுக் கால சதந்திரத்தை முன்னிட்டு செய்யப்பட்டத் தொகுப்பில் வெளிவந்தது.

Radio

வானொலி

P. Krishnan used the powerful medium of radio to bring quality dramas and programmes to Singapore’s Tamil community. In his 31-year career with Singapore Tamil Radio, he ensured the shows he produced captured listeners from all age groups while educating, entertaining and informing.

More importantly, he created platforms for new generations of writers and artists to shine. Some of the students that took part in his youth programmes would later become literary trail blazers within Singapore’s Tamil community, including Elangovan, S. Uthman Ghani and N. S. Narayanan.

P, Krishnan was also actively involved in sports commentary locally and internationally. From 1962 to 1990, he was a commentator for the National Day Parade, Malaysia Football Games, Pesta Sukan, Southeast Asian Games, Asian Games and many more.

பரவலாகத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய சக்தி வாய்ந்த ஊடகமான வானொலி வழியாக, சிங்கப்பூர்த் தமிழர்களுக்குத் தரமான நாடகங்களையும் நிகழ்ச்சிகளையும் கிருஷ்ணன் வழங்கினார்.

சிங்கப்பூர் தமிழ் வானொலியில் தமது 31 ஆண்டுகாலப் பணி வாழ்க்கையில்,அறிவித்தல், கற்பித்தல் மகிழ்வித்தல் உள்ளிட்ட அத்தியாவசிய ஒலிபரப்பு நோக்கங்களை நிறைவு செய்வதோடு, அனைத்து வயதினரையும் கவர்ந்திழுக்கக் கூடியவையாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதில் அவர் உறுதியாய் இருந்தார்.

மிக முக்கியமாக தமது சொந்த இலக்கியத் திறன்களை வெளிப்படுத்தியதோடு நில்லாமல், அடுத்தடுத்த தலைமுறை எழுத்தாளர்களும் கலைஞர்களும் ஒளிர்வதற்கான களங்களையும் அவர் அமைத்துத் தந்தார்.

இவர் மாணவர்கள், இளையர்களுக்காகப் பல நிகழ்ச்சிகளைத் தயாரித்து வழங்கினார். இவரது நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்ற இளையர்களில் பலர் பின்னாளில், சிங்கப்பூர் தமிழ்ச் சமுதாயத்தில் முன்னோடிகளாக உருவெடுத்துள்ளனர். அத்தகையோரில், இலக்கிய வெளியில் குறிப்பிடத் தக்கோர், இளங்கோவன், மறைந்த ச. உதுமான் கனி, என்.எஸ் நாராயணன் போன்றோர்.

1962லிருந்து 1990 வரையிலான காலகட்டத்தில், பி. கிருஷ்ணன் பல உள்ளூர் மற்றும் அனைத்துலக விளையாட்டுப் போட்டிகளை நேரடி வர்ணனை செய்வதில் துடிப்பாக ஈடுபட்டு வந்தார். தேசிய நாள் அணிவகுப்பு, மலேசியக் கிண்ணக் காற்பந்துப் போட்டிகள், தென்கிழக்காசிய தீபகற்ப விளையாட்டுப் போட்டிகள், தென்கிழக்காசிய விளையாட்டுகள், ஆசிய திடல்தடப் போட்டிகள், ‘பெஸ்ட்டா சுக்கான்’ விளையாட்டுப் போட்டிகள் மட்டுமன்றி, மேலும் பற்பல விளையாட்டுப் போட்டிகளுக்கு வர்ணனையாளராகப் பணியாற்றி உள்ளார்.

P. Krishnan providing sports commentary for the 7th Southeast Asia Games, 1973

1973ல் சிங்கப்பூர் தேசிய விளையாட்டரங்கில் நடந்த ஏழாவது தென்கிழக்காசிய விளையாட்டுகளை, அரங்கில் இருந்து நேரடி வர்ணனை செய்த திரு பி கிருஷ்ணன்.

“During my radio days, I had written over 360 plays and acted in over 1000 plays. Apart from writing and acting, I was also a producer packaging hundreds of plays. From start to finish, I was involved in all the aspects including planning and searching for sound effects and appropriate soundtracks for the plays. Choosing the right sound effects and playing with sound would help to keep the listeners engaged.”

“என்னுடைய வானொலி நாள்களில் நான் ஏறத்தாழ 360க்கு மேற்பட்ட நாடகங்களை எழுதியிருக்கிறேன், 1000க்கு மேற்பட்ட நாடகங்களில் நடித்திருக்கிறேன். நடிப்பு, எழுத்து மட்டுமன்றி, பன்னூற்றுக்கும் மிகுதியான பன்னூற்றுக்கும் மிகுதியான நாடகங்களைத் தயாரித்திருக்கிறேன். ஒவ்வொரு நாடகத்துக்கும் தேவையான பின்னணி ஒலிகளைத் திட்டமிடுவது,பொருத்தமான பின்னணி இசையைச் சேர்ப்பது உட்பட ஆரம்பம் முதல் நிறைவு வரை, அத்தனையிலும் நான் ஈடுபட்டு வந்துள்ளேன். ஒரு காட்சிக்கு ஏற்ற சரியான ஒலிகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவற்றைக் கச்சிதமாக இணைத்து ஒலியேற்றினால், அது நேயர்களை ஈடுபாட்டோடு கேட்க வைக்கும்.”

Mr P. Krishnan at the 11th Southeast Asia Games, Manila, December 1981.

1981 டிசம்பர் மாதத்தில், மணிலாவில் நடந்த 11வது தென்கிழக்காசிய விளையாட்டுகளை நேரடி வர்ணனை செய்யச் சென்றிருந்த திரு பி கிருஷ்ணன்.

ஹேம்லெட்

Hamlet

1972

The Tamil translation of Shakespeare’s Hamlet was broadcast over radio in 1972. P. Krishnan’s magnetic voice and acting captured the hearts of listeners all over Singapore.

Hamlet

ஹேம்லெட்

1972

ஷேக்ஸ்பியரின் ஹேம்லட் நாடகத்தின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு, ஒரு மணி நேர நாடகமாக வானொலியில் 1972ஆம் ஆண்டில் ஒலியேற்றப்பட்டது. அதில் பி கிருஷ்ணனின் காந்தக் குரலும் நடிப்பும், நேயர்களின் நெஞ்சங்களைக் கொள்ளை கொண்டன.

“I acted in Hamlet. Even though the words were in Tamil, I brought the acting and presentation style of English plays. When I was young I used to enjoy going to the Pavillion theatre at Orchard Road and watch old English movies of Hamlet and Macbeth.”

“ஹேம்லெட் நாடகத்தில் நான் நடித்திருந்தேன். அந்த நாடகம் தமிழில் படைக்கப்பட்டாலும் ஆங்கில நாடகங்களில் உள்ள சாயலையும் பாணியையும் என் நடிப்பின் மூலம் எடுத்துக்காட்டினேன்.இளம் பருவத்தில் ஆர்ச்சர்ட் ரோடு பெவிலியன் திரையரங்கில், ஹேம்லெட், மெக்பெத் போன்ற பழைய ஆங்கிலத் திரைப்படங்களைப் பார்த்து ரசித்திருக்கிறேன்.”

LISTEN TO A SCENE FROM P. KRISHNAN’S 1972 RADIO PERFORMANCE OF HAMLET1972 ஆண்டில் வானொலியில் பி கிருஷ்ணன் நடித்த ஹேம்லெட் நாடகத்தைக் கேளுங்கள்
0:00
0:00

An unpublished manuscript of Hamlet in Mr Krishnan’s handwriting.

திரு கிருஷ்ணனின் கையெழுத்தில் ஹேம்லெட்டின் வெளியிடப்படாத கையெழுத்துப் பிரதி.

External view of Radio Singapore building at Caldecott Hill, 1965. Courtesy of the National Archives Singapore.

கால்டிகொட் ஹில்லில் ரேடியோ சிங்கப்பூர் கட்டிடத்தின் வெளிப்புறக் காட்சி, 1965. புகைப்படம்: சிங்கப்பூர் தேசிய ஆவணக்காப்பகம்

Recording at Radio Malaya, 1952. Courtesy of the National Archives Singapore.

ரேடியோ மலேயாவில் ஒரு ஒலிப்பதிவு, 1952. புகைப்படம்: சிங்கப்பூர் தேசிய ஆவணக்காப்பகம்

தமிழ் தலைப்பு

Alli Thirumanam

Alli’s Wedding (1983)

Not only a talented writer, P. Krishnan was also a gifted actor who acted in his own plays and those of other writers. He featured in several modern Kalachebam performances under the guidance of E. S. J. Chandran, after which, he began writing modern Kalachebams and acted as the Bhagavatar. Kalachebam is a traditional mode of storytelling that incorporates music and presents old Puranas such as the Ramayana and Mahabharatam and other stories using simple language. One such example was Alli Thirumanam (Alli’s Wedding), a Kalachebam by P. Krishnan that was presented with a modern twist. It broadcast in 1983, featuring two to three standing actors reading and singing and musicians playing at the back of the stage.

Alli Thirumanam

தமிழ் தலைப்பு

1983

திரு பி கிருஷ்ணன் திறமைமிகு எழுத்தாளர் மட்டுமல்ல, நடிப்பு இயல்பாகவே வரக்கூடிய நடிகரும் ஆவார். தாம் எழுதிய நாடகங்கள், பல்வேறு எழுத்தாளர்கள் எழுதிய பிற நாடகங்கள் பலவற்றிலும் இவர் நடித்துள்ளார். இ.எஸ்.ஜே சந்திரனின் சீடராக, நவீன கதாகாலட்சேப நிகழ்ச்சிகள் பலவற்றில் இவர் பாடி நடித்துள்ளார். பின்னர் இவரே பல நவீன கதாகாலட்சேபங்களை எழுதி, அவற்றில் பாகவதராகவும் நடித்தார். இதில் மேடையில் சிலர் பாடி, பேசியபடி இருக்க, மேடைக்குப் பின்னால் இசைக் கலைஞர்கள் இசைத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். இசை, பாட்டோடு, எளிமையாகப் பேச்சு வழக்கில் கதை சொல்லும் பாரம்பரிய கதாகாலட்சேப வழிமுறையில் இராமாயணம், மகாபாரதம் உள்ளிட்ட புராணக் கதைகளைச் சொல்வது வழக்கம். அத்தகையவற்றில் ஒன்றுதான், 1983ல் ஒலியேற்றம் செய்யப்பட்ட அல்லி திருமணம். இது நவீன உத்திகளைக் கலந்து படைக்கப்பட்ட கதாகாலட்சேபம்.

“I can’t pinpoint any particular character as being my favourite . I’ve acted in several roles as a villain, hero and comedian.”

“பிடித்த கதாப்பாத்திரம் என்று எந்த கதாப்பாத்திரத்தையும் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல முடியாது. வில்லன், ஹீரோ, நகைச்சுவை நடிகன் என்று பல கதாப்பாத்திரங்களில் நடித்துள்ளேன்.”

LISTEN TO AN EXCERPT FROM THE 1981 PERFORMANCE OF ALLI’S WEDDING1981 ஆண்டில் அல்லி திருமணம் கதாகாலட்சேபத்திலிருந்து ஒரு பகுதியைக் கேளுங்கள்
0:00
0:00

From right to left: E. S. J. Chandran (main vocalist); P. Krishnan (vocalist); A. Suppiah (accordion); Marimuthu (tambura) performing a Kalachebam.

இ.எஸ்.ஜே சந்திரன் (பிரதான பாகவதர்), ஏ. சுப்பைய்யா (சுருதி சேர்ப்பவர்) மாரிமுத்து (தம்புராக் கலைஞர்) ஆகியோருடன் கதாகாலட்சேபம் செய்யும் திரு பி. கிருஷ்ணன் (பாகவதர்).

Radio Singapura Auditorium, 1967. Courtesy of the National Archives Singapore.

ரேடியோ சிங்கப்பூரா அவைக்களம், 1967. புகைப்படம்: சிங்கப்பூர் தேசிய ஆவணக்காப்பகம்

Translation

மொழிபெயர்ப்பு

P. Krishnan is an avid reader of world literature and admired the work of William Shakespeare. Apart from creating literary worlds of his own, he is also a very talented translator and has translated many internationally acclaimed works into Tamil. He became the first local writer to attempt a Tamil translation of a Shakespearean play in 1961 with his translation of Macbeth.

In 2008, he published Vilanguppannai, an adaptation of George Orwell’s satirical novel, Animal Farm. He expanded the original text and added scenes to suit a play format.

The following year, he published Sarugu (Dried Leaf) – a collection of 26 dramatic adaptations of classic short stories, including acclaimed works of literary geniuses such as Guy de Maupassant, Lu Xun and Edgar Allan Poe.

உலக இலக்கியங்களின் தீவிர வாசகரான பி கிருஷ்ணன், வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியரின் படைப்புகளின் தீவிர ரசிகரும் ஆவார். தம் எழுத்தால் தம் சொந்த இலக்கிய உலகங்களை உருவாக்கி வழங்கியதோடு நில்லாமல், திறமையான மொழிபெயர்ப்பாளராக, அனைத்துலகப் புகழ்பெற்ற இலக்கியங்களில் காணப்படும் உலகங்களையும் தமிழில் காணத் தந்தார்.

திரு பி. கிருஷ்ணன்தான், சிங்கப்பூரில் ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகங்களைத் தமிழில் மொழிபெயர்க்க முயற்சி எடுத்த முதன்முதல் எழுத்தாளர் ஆவார். பி கிருஷ்ணன் மொழிபெயர்த்த மெக்பெத் நாடகம், 1961ல் வானொலியில் தமிழில் ஒலிபரப்பப்பட்டது.

ஜார்ஜ் ஆர்வெல் எழுதிய ‘அனிமல் ஃபார்ம்’ எனும் நையாண்டி நாவலை கிருஷ்ணன் 2008ல் தமிழில் விலங்குப் பண்ணை என நாடக வடிவில் வெளியிட்டார். அவருடைய மொழிபெயர்பில் கதாபாத்திரங்களின் தன்மைகளுக்கு மெருகேற்றவும் நாடக வடிவத்திற்காகவும் அவர் காட்சிகளையும் உரையாடல்களையும் அமைத்தார்.

அதைத் தொடர்ந்த ஆண்டில், கை டி மாப்பஸான், லு ஷன், எட்கர் ஆலன் போ உட்பட உலகளாவிய இலக்கிய மாமேதைகள் பலரது புகழ்பெற்ற முத்திரைச் சிறுகதைகள் 26ஐ மொழிபெயர்த்து நாடக வடிவில் எழுதி, ‘சருகு’ (காய்ந்த இலை) என்ற பெயரில் தொகுப்பாக வெளியிட்டார் கிருஷ்ணன.

P. Krishnan translated George Orwell’s Animal Farm into a concise series of Tamil plays in 1971, in conjunction with a programme targeted for students. After which he went on to write a longer version of the translation adding new scenes and dialogues to flesh out the characters more.

ஜார்ஜ் ஆர்வெல் எழுதிய அனிமல் ஃபார்ம் நாவலைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்த, திரு பி கிருஷ்ணன், 1971ல் ‘மாணவர் இலக்கியம்’ என்ற வானொலித் தொடருக்காக அதைத் தொடர் நாடக வடிவில் இரண்டு பாகமாக மிகச் சுருக்கமாக எழுதி, பின்பு அதை விரிவாகவும் எழுதினார். ஒரு குறுநாவலை வானொலிக்கான தொடர் நாடகமாக்கியபோது, அதற்கேற்ப அவர் அதில் பல புதிய காட்சிகளையும் வசனங்களையும் எழுதிச் சேர்க்க வேண்டியிருந்தது.

“Animal Farm was a short novel written by George Orwell.When I wanted to transform his novel into a Tamil radio play I had to write new scenes to flesh out the original characters. Compared to the novel, my play’s dialogue will tug at the heart strings of listeners more. Especially the final scenes of my play with the character Boxer were tear-inducing.”

“விலங்குப் பண்ணையை ஜார்ஜ் ஆர்வெல் ஒரு குறு நாவலாகத்தான் இயற்றினார். அந்த நாவலை நான் ஒரு தமிழ் வானொலி நாடகமாக்க விரும்பியபோது, அந்தக் கதாபாத்திரங்களுக்கு உயிர் கொடுப்பதற்கு சில கூடுதலான காட்சிகளைச் சேர்க்க வேண்டியிருந்தது. அந்த நாவலுடன் ஒப்பிட்டால், என்னுடைய நாடகத்தின் உரையாடல்களும் காட்சிகளும், கேட்போரின் இதய நரம்புகளைப் பிடித்திழுக்கும். குறிப்பாக, என்னுடைய நாடகத்தில், ‘பாக்சர்’ கதாபாத்திரம் வரும் இறுதிக் காட்சிகள், கண்ணீரை வரவழைக்கும்.”

“Animal Farm was a short novel written by George Orwell.When I wanted to transform his novel into a Tamil radio play I had to write new scenes to flesh out the original characters. Compared to the novel, my play’s dialogue will tug at the heart strings of listeners more. Especially the final scenes of my play with the character Boxer were tear-inducing.”

“விலங்குப் பண்ணையை ஜார்ஜ் ஆர்வெல் ஒரு குறு நாவலாகத்தான் இயற்றினார். அந்த நாவலை நான் ஒரு தமிழ் வானொலி நாடகமாக்க விரும்பியபோது, அந்தக் கதாபாத்திரங்களுக்கு உயிர் கொடுப்பதற்கு சில கூடுதலான காட்சிகளைச் சேர்க்க வேண்டியிருந்தது. அந்த நாவலுடன் ஒப்பிட்டால், என்னுடைய நாடகத்தின் உரையாடல்களும் காட்சிகளும், கேட்போரின் இதய நரம்புகளைப் பிடித்திழுக்கும். குறிப்பாக, என்னுடைய நாடகத்தில், ‘பாக்சர்’ கதாபாத்திரம் வரும் இறுதிக் காட்சிகள், கண்ணீரை வரவழைக்கும்.”

மெக்பெத்

Macbeth

1996

Through his skillful translation of one of Shakespeare’s most notable works, P. Krishnan has not only made Shakespeare’s literary brilliance accessible to Tamil readers, he has also showcased the linguistic beauty and nuances inherent in the Tamil langauge to the world. Written as an hour-long radio play, Macbeth was broadcast over the airwaves in 1961, becoming the first attempt by a local writer to translate a Shakespearean play into Tamil.

Macbeth

மெக்பெத்

1996

ஷேக்ஸ்பியரின் மிகச் சிறந்த படைப்புகளுள் குறிப்பிடத் தக்கவற்றைத் திறம்பட மொழிபெயர்த்துத் தந்ததன் வழியாக இவர், ஷேக்ஸ்பியரின் வீரியம் மிக்க இலக்கியத் திறத்தில் தமிழ் வாசகர்கள் திளைக்கக் களம் அமைத்துத் தந்தது மட்டுமன்றி, தமிழ் மொழியில் இயல்பாய்ப் பொதிந்துள்ள மொழியியல் அழகையும் நுண்மாண் நுழைபுலத்தையும், உலகம் உணரவும் வழிவகுத்து வந்துள்ளார். 1961ல் மெக்பெத் நாடகம் வானொலியில் தமிழில் ஒலிபரப்பானது. திரு பி. கிருஷ்ணன்தான், ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகங்களைத் தமிழில் மொழிபெயர்க்க முயற்சி எடுத்த முதன்முதல் சிங்கப்பூர் எழுத்தாளர் ஆவார்.

“Due to the one-hour time limit for radio in 1961, I had to condense my first Tamil translation of Macbeth. However, during my retirement, I published the full translation of Macbeth in Tamil in 1996.”

“1961ஆம் ஆண்டில், ஒரு மணி நேர கால அளவுக்குள் வானொலியில் ஒலிபரப்ப வேண்டியிருந்ததால், மெக்பெத் நாடகத்தின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பைச் சுருக்கி எழுத வேண்டியிருந்தது. ஆனால் நான் ஒய்வு பெற்ற பிறகு, 1996ல், மெக்பெத் நாடகத்தை அப்படியே முழுமையாகத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துப் புத்தகமாக வெளியிட்டேன்.”

LISTEN TO P.KRISHNAN READING A SCENE FROM MACBETHபி கிருஷ்ணன் மெக்பத் நாடகத்திலிருந்து ஒரு காட்சியை வாசிப்தைக் கேளுங்கள்
0:00
0:00

Image courtesy of Crimson Earth.

புகைப்படம்: கிரிம்சன் இர்த்

P. Krishnan reading lines from Macbeth, Singapore, August 2020.

மெக்பெத் நாடகத்திலிருந்து சில வசனங்களைப் படித்துக் காட்டும் பி. கிருஷ்ணன். ஆகஸ்ட் 2020.

Image courtesy of Crimson Earth.

புகைப்படம்: கிரிம்சன் இர்த்

இலக்கியச் செல்வாக்கு

Literary Influences

With diverse influences spanning Tamil Sangam works to world literature, P. Krishnan’s greatest influence was none other than the prolific short story writer Puthumaipithan. He once passionately defended Puthumaipithan’s writing in the Tamil newspaper Murasu, calling Puthumaipithan a ‘literary legend’. P. Krishnan eventually named himself Puthumaithasan in honour of his literary hero. Puthumaipithan (which loosely translates as someone with an obsession for newness) constantly brought fresh perspectives to all his stories – a trait which P. Krishnan deeply admired. True to his pen name, P. Krishnan has written original stories that were ahead of his time. Not only does he convey the nuances of world literature in his translated works, he also often enhances the original writing through his literary prowess.

Literary Influences

இலக்கியச் செல்வாக்கு

பி கிருஷ்ணனின் இலக்கியத் தாக்கம், தமிழ் சங்க இலக்கியம் முதல் உலக இலக்கியங்கள் வரை பரந்து விரிந்துள்ளது. அவர் எழுத்தில் மிக முக்கியமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியவர் பிரபல சிறுக்கதை எழுத்தாளர் புதுமைப்பித்தன். தமிழ் முரசில் , புதுமைப்பித்தனின் படைப்புகளைப் போற்றி, “புதுமைப்பித்தன் இலக்கிய மேதையே” என்று கட்டுரைகள் எழுதி அனுப்பினார், திரு பி கிருஷ்ணன். எழுத்தாளர் புதுமைப்பித்தனின் கருத்தாழம் மிக்க சிறுகதைகளின் தீவிர வாசகராகவும் ரசிகராகவும் இருந்து வந்த பி கிருஷ்ணன், தம் எழுத்தும் அவர் மரபில் வருவது எனும் பெருமிதத்துடன் தமக்குப் புதுமைதாசன் எனும் புனைபெயரைச் சூட்டிக் கொண்டார். அவர் புனைப்பெயருக்கு ஏற்றவாரு அவர் படைக்கும் ஒவ்வொரு படைப்பிலும் புதுமை நிறைந்திருக்கும்.தமது மொழிபெயர்ப்புப் படைப்புகளின் வழி, தமிழ் வாசகர்ளுக்கு உலக இலக்கியங்களின் நுட்பங்களைக் கொண்டு வந்து தந்தது மட்டுமல்லாமல், அவ்வெழுத்துக்களைத் தமது இலக்கியச் செறிவால் மேலும் மெருகேற்றியும் தந்துள்ளார் இவர்.

“I longed to be Puthmaipithan’s disciple, so I named myself Puthumaithasan. Since “Puthumai” means “newness” and forms half of my pen name, I always seek to present new perspectives in my literary works.”

“நான் புதுமைப்பித்தனின் தாசனாக இருக்க விரும்பினேன். அதனால் தான் நான் எனக்குப் புதுமைதாசன் என்று பெயர் சூட்டிக் கொண்டேன். பெயரிலேயே ‘புதுமை’ இருப்பதால் என்னுடைய படைப்புகளிலும் எப்பொழுதுமே ஏதாவது புதுமையைக் கொண்டு வர முயன்று கொண்டே இருக்கிறேன்.”

P. Krishnan’s personal bookshelves, Singapore, August 2020

பி கிருஷ்ணன் இல்லத்தில் உள்ள அவருடைய சிறு நூலகம். ஆகஸ்ட் 2020.

Some of P. Krishnan’s favourite books from his bookshelf, Singapore, August 2020.

தமது சொந்தப் புத்தக அடுக்கில் தமக்கு மிகவும் பிடித்த சில புத்தகங்களை எடுத்துக் காட்டியபடி எழுத்தாளர் பி. கிருஷ்ணன், ஆகஸ்ட் 2020.

Today

இன்று

Till today, P. Krishnan actively contributes to new literary works, and is currently preparing to publish new works including full translations of Shakespeare’s Othello, Hamlet, Julius Ceasar, Romeo & Juliet and The Tempest.

இன்னமும் தொடர்ந்து புதுப் புது இலக்கியப் படைப்புகளைத் துடிப்போடு வழங்கி வரும் புதுமைதாசன், விரைவில் மேலும் சில படைப்புகளை வெளியிடப் பணிகள் மேற்கொண்டுள்ளார். ஷேக்ஸ்பியரின் ஒதெல்லோ, ஹேம்லட், ஜூலியஸ் சீசர், ரோமியோ ஜூலியட், டெம்பஸ்ட் நாடகங்களை அப்படியே முழுமையாகத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ள பி கிருஷ்ணன், அவற்றை வெளியிடுவதற்கான பணிகளில் மும்முரமாக ஈடுபட்டுள்ளார்.

Portrait of P. Krishnan, Singapore, August 2020

பி கிருஷ்ணன், ஆகஸ்ட் 2020ல் சிங்கப்பூரில் எடுக்கப்பட்ட புகைப்படம்.

SHARE THIS STORY

கதையை பகிர்ந்துக்கொள்ளுங்கள்

EXPLORE ANOTHER ROOM

இன்னொரு அறைக்குச் செல்ல

RETURN TO TOP

இணையதளத்தின் முன் பகுதிக்குச் செல்ல

தமிழ்

ENGLISH

SELECT AN OBJECT

OR

SCROLL

இதில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுங்கள்

அல்லது

படிப்பதைத் தொடருங்கள்

With an eye for uncovering truth and humanity in a materialistic world, Mayandiambalam Balakrishnan, also known by his popular pen name Ma Ilangkannan, pioneered the way for Tamil literature in Singapore, particularly in the genres of the short story and novel. His writing explored diverse social issues, from the lives of the underprivileged to the realities of the Japanese Occupation.

Cross-ethnic relationships, in particular the evolution of Tamil culture as it came into contact with Malay and Chinese cultures, was a topic close to his heart. He was also sensitive to the plight of impoverished underdogs living in Singapore; not only did he explore the existential toils of those living at the margins, he also sought to articulate their voice through his words. Historical and vanishing aspects of Singaporean life, such as the cattlemen and cowherds of Bukit Timah, were also recurrent themes in his writing.

மா இளங்கண்ணன் எனும் புனைபெயரால் பிரபலமாக அறியப்படும் மாயாண்டியம்பலம் பாலகிருஷ்ணன், சிங்கையின் முன்னோடி தமிழ் எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். இவர், அறுபதுக்கு மேற்பட்ட சிறுகதைகள், ஐந்து சிறுகதைத் தொகுப்புகள், மூன்று நாவல்கள், மூன்று குறுநாவல்கள் உள்ளிட்டவற்றை எழுதி வெளியிட்டுள்ளார். இவரது சிறுகதைகள், வானொலியில் ஒலிபரப்பப்பட்டு உள்ளன; சில தொகுப்புகளிலும் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. இவை ஆங்கிலம், மலாய் மொழிகளிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன.

பல்லின, பல கலாசார, சமூக-அரசியல் சூழலில் வாழ்ந்து வரும் சிங்கப்பூர்த் தமிழர் வாழ்வின் பல்வேறு அம்சங்களைத் தம்முடைய படைப்புகளின் வழியாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார், பாலகிருஷ்ணன். உள்ளூர்த் தமிழ் இலக்கிய வெளிக்கு அவர் ஆற்றியுள்ள பெரும்பங்கு, அவரை ஆசியான் எழுத்தாளர் விருது பெற்ற முதல் தமிழ் எழுத்தாளராக்கியது. 1982ல் அவ்விருதைப் பெற்ற அவருக்கு, 2005ல் சிங்கப்பூர் அரசு, கலாசாரப் பதக்கத்தையும் வழங்கியது.

Early Life

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை

Balakrishnan’s own writing journey offers lessons for young and upcoming writers today on the importance of reading widely to improve the quality of their own literary work. Born in Singapore, Balakrishnan moved with his family to Tamil Nadu, India when he was two years old. He learned to read and write Tamil from his grandmother and a teacher, Arumuga Velar in India.

சிங்கப்பூரில் பிறந்தவரான பாலகிருஷ்ணனுக்கு இரண்டு வயதானபோது, அவரது குடும்பத்தினர் அவருடன் இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டிற்கு இடம்பெயர்ந்தனர். அங்கு அவர் தம் பாட்டியிடமிருந்தும், ஆறுமுக வேலர் என்ற ஆசிரியரிடமிருந்தும் தமிழ் எழுதவும் படிக்கவும் கற்றுக் கொண்டார். இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் சிங்கப்பூருக்குத் திரும்பிய பாலகிருஷ்ணன், இங்கு, கலைமகள் தமிழ்ப் பள்ளியில் சேர்ந்து, தம் கல்வியைத் தொடர்ந்தார். அவரது குடும்பம், வாடகைக்குக் குடியிருந்த இடங்களை அடிக்கடி மாற்றியதால், பாலகிருஷ்ணனுடைய ஏட்டுக்கல்வி அடிக்கடி தடைபட்டது. எனினும் அவர், பள்ளியில் எட்டாம் வகுப்பு வரை பயின்றார். பள்ளிப் படிப்பைத் தொடர இயலாத நிலையிலும், சிறு வயதிலிருந்தே, கல்கி, ஆனந்த விகடன், தென்றல் போன்ற பத்திரிகைகள், தமிழ் முரசு நாளிதழ் போன்றவற்றின் தீவிர வாசகராக இருந்த இவர், தமது இலக்கிய அறிவாற்றலையும் திறன்களையும் தொடர்ந்து பட்டை தீட்டியபடி வளர்ந்தார்.

A young M. Balakrishnan standing near a house in Bukit Timah.

இள வயதில், புக்கிட் தீமா வட்டாரத்தில், தெருவோர வீடொன்றின் அருகில் மா. பாலகிருஷ்ணன்.

Balakrishnan returned to Singapore after the Second World War and continued his studies at Kalaimagal Tamil School. His family often moved between rented accommodation, which disrupted his schooling, and yet Balakrishnan studied up to the eighth standard in school.

From a young age, he was an avid reader of magazines such as Kalki, Ananta Vikatan and Tenral, and the newspaper Tamil Murasu, through which he eas able to continue acquiring knowledge, despite being unable to further his education.

நல்ல, தரமான எழுத்துக்களைப் படைப்பதற்கான தகைமை கைவர, பரந்துபட்ட வாசிப்பு எவ்வளவு முக்கியம் என்பதைக் கற்றுக்கொள்ள, வளர்ந்துவரும் இளம் எழுத்தாளர்களுக்கு மா.பாலகிருஷ்ணனின் எழுத்துப் பயணம் நிச்சயம் அருமையானதொரு பாடமாக இருக்கும்.

A passport-sized photograph of M. Balakrishnan in his younger days.

மா. பாலகிருஷ்ணனின் இளம் பருவப் புகைப்படம்.

“How can we expand our knowledge without reading? Ambedkar read 60,000 books in his lifetime, and we can imagine how knowledgeable he would have been. We should minimally have 2,000 books in our homes.”

“புத்தகம் படிக்காம எப்டி அறிவு வளரும்? அம்பேத்கர் 60,000 புத்தகம் படிச்சிருக்காராம். அப்ப அவருக்கு எவ்வளவு அறிவு இருந்திருக்கும்? குறைஞ்சது ரெண்டாயிரம் புத்தகமாவது வீட்டுல இருக்கனும்”

Writing

எழுத்து

Through his works, Balakrishnan explores various facets of the lives of Singapore’s Tamil community in a multi-ethnic and multi-cultural socio-political context.

Balakrishnan has published more than 60 individual short stories, five collections of short stories, three novels and three novellas. His short stories have been broadcast over radio, included in a number of anthologies, and translated into English and Malay.

His extensive contributions to the local Tamil literary scene led him to become the first Tamil writer to receive the Southeast Asian Writers Award in 1982. Subsequently, he was also awarded the Cultural Medallion in 2005.

பொருள்முதல்வாதத் தன்மை கொண்டதோர் உலகில், உண்மையையும் மனிதத்தையும் காண விழையும் நோக்கில், பாலகிருஷ்ணன் தம் படைப்புகளில், பல்வேறு சமூகத் தலைப்புகளை அலசியுள்ளார். சிங்கப்பூரில் மலாய், சீன கலாசாரங்களுடனான தொடர்பில் எவ்வாறு தமிழ் கலாசார அடையாளம் பரிணமித்து வந்துள்ளது என்பதையும் பாலகிருஷ்ணன் அலசி ஆராய்ந்துள்ளார். இவரது படைப்புகளின் பிற கருப்பொருட்களாக, சிங்கப்பூர் சமூகத்தில் வசதிகுறைந்து பின்தங்கியவர்களின் அனுபவங்கள், இனங்களுக்கு இடையிலான உறவுகள், ஜப்பானியர் ஆக்கிரமிப்பு போன்றவை உள்ளன.

புக்கிட் தீமாவின் கால்நடை வளர்ப்பாளர்கள், மாட்டுப் பண்ணையாளர்கள் போன்று சிங்கப்பூர் வாழ்வியலில் வரலாற்றுத் தன்மை வாய்ந்த ஆனால் மெல்ல மறைந்து வரும் தன்மையுடன் உள்ள அம்சங்களையும் இவரது படைப்புகளில் காணலாம். குறிப்பாக, விளிம்புநிலை மனிதர்களின் வாழ்வாதாரப் போராட்டங்ளைத் தம் படைப்புகளில் வெளிப்படுத்தியுள்ள பாலகிருஷ்ணன், தம் வார்த்தைகளால், அவர்களுடைய குரல்களுக்கு ஒலி கொடுத்துள்ளார்.

The cover of the book which contains two of Ma.Balakrishnan’s novels in one publication, Ninaivugalin Kolangal (Patterns of Reflections) and Alaigal (Waves).

மா. பாலகிருஷ்ணனின் ‘நினைவுகளின் கோலங்கள்,’ ‘அலைகள்,’ ஆகிய இரு நாவல்களும் ஒரே நூலில் பிரசுரமாயின. அந்நூலின் முகப்பு அட்டைப்படம்.

“Instead of calling this (Ninaivugalin Kolangal) a story, we can say that it is a piece that reflects the time period during which it was written. When younger generations of readers read this book, they would know what life used to be like back then.”

“இத (நினைவுகளின் கோலங்கள்) கதைன்னு சொல்றத விட, காலத்தின் பதிவுன்னு சொல்லலாம். இளைய தலைமுறையச் சேர்ந்தவங்க இதப் படிச்சாங்கன்னா, அந்தக் காலத்துல எப்படியெல்லாம் இருந்திருக்காங்கனு தெரியும்.”

நினைவுகளின் கோலங்கள்

Ninaivugalin Kolangal

Patterns of Reflection (1979)

Ninaivugalin Kolangal was first written as a series in the Tamil Murasu and later published as a novel. The story is set at the end of the 1960s in Singapore and revolves around a young Singaporean Tamil girl who is unfavourably married off to a groom back in India for the sake of preserving her family’s native ties with their relatives. The tensions and complications that arise from this mismatch form the crux of the story, revealing how the Tamil Diaspora has historically tried, and perhaps still tries, to maintain its homeland connections through familial ties. Many of the socio-cultural issues evoked within the novel still maintain contemporary resonances with the Indian diaspora community.

Ninaivugalin Kolangal

நினைவுகளின் கோலங்கள்

1979

முதலில் தொடராக ‘தமிழ் முரசு’ நாளிதழில் வெளியிடப்பட்டு, பின்னர் நாவலாக பதிப்பிக்கப்பட்ட நூல், ‘நினைவுகளின் கோலங்கள்.’ 1960களின் இறுதியில் இருந்த சிங்கப்பூரைக் கதைக் களமாக கொண்ட இந்நாவல், சிங்கப்பூரிலேயே பிறந்து வளர்ந்து, சொந்தம் விட்டுப் போகக் கூடாது என்பதற்காக, இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஒரு மாப்பிள்ளைக்கு, விருப்பமின்றி மணம் முடிக்கப்படும் ஓர் இளம் தமிழ்ப் பெண் பற்றிய புனைகதை. பொருந்தா மணத்தால் எழும்பும் பதற்றங்களும் சிரமங்களும் இக்கதையின் கரு.இந்த நாவல், சிங்கப்பூரின் தமிழ்ச் சமூகத்தில் அக்காலத்தில் நிகழ்ந்த சமூக, கலாசாரப் பிரச்சினைகளைக் குறித்து அலசுவதாக மட்டும் அல்லாமல், அத்தகைய பிரச்சினைகள் இன்றும் தொடரும் சூழலில், இது காலத்தைத் தாண்டியதொரு முக்கியப் பதிவாகவும் திகழ்கிறது. புலம்பெயர் தமிழர்கள், தங்களது பூர்வீக நிலத்துடனான தொடர்புகளைக் குடும்ப உறவுகள் வழியாகத் தக்க வைத்துக்கொள்ளக் காலங்காலமாகத் தொடர்ந்து எடுத்து வரும் முயற்சிகளும் அதனால் ஏற்படும் பதற்றங்களும் இக்கதையின் சாராம்சம்.

“The story revolves around an educated girl, born and bred in Singapore. She studied in Kalaimagal Tamil School, and gets married off to a groom back in India. Although this girl grew up in a Maatuthaavani, she is accustomed to the lifestyle here. She also had fallen in love with a boy in Singapore. Despite all of this, her parents married her off in India.”

“சிங்கப்பூர்ல பிறந்து வளர்ந்த பொண்ணு...கலைமகள் பள்ளியில படிச்ச புள்ள... அவங்கள, ஊருல இருக்குற உறவுக்கார மாப்பிள்ளைக்குக் கல்யாணம் பண்ணி வச்சாங்க... இந்தப் பொண்ணு (கொஞ்ச நாள்) மாட்டுத்தாவணில வளர்ந்திருந்தாலும் இங்க உள்ள சூழ்நிலைக்குப் பழக்கப்பட்ட பொண்ணு. அதே நேரத்துல இங்க உள்ள பையன விரும்பிக் காதலிச்சாங்க. இதையெல்லாம் மீறி, பெத்தவங்க கொண்டு போய்க் கட்டிக் குடுத்துட்டாங்க.”

LISTEN TO MA ILANGKANNAN READ AN EXTRACT FROM NINAIVUGALIN KOLANGA மா இளங்கண்ணன், 'நினைவுகளின் கோலங்கள்' புத்தகத்திலிருந்து ஒரு பகுதியை வாசிப்பதை கேளுங்கள்
0:00
0:00

The cover page of the novel, Ninaivugalin Kolangal. According to the author, the image on the cover was specially painted by an artist from Penang.

நினைவுகளின் கோலங்கள் நாவலின் முகப்பு அட்டையின் புகைப்படம். அட்டைப் படம், பினாங்கு ஓவியர் ஒருவரால் இதற்கென சிறப்பாகத் தீட்டப்பட்டதாக பாலகிருஷ்ணன் கூறினார்.

The introduction to the book is from a section of an essay titled “The growth of Singapore Tamil Literature – a sociological perspective” written by Na. Govindasamy, who made important contributions to the Tamil digital renaissance from Singapore in the 20th century.

20ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழ் மின்னிலக்க மறுமலர்ச்சிக்கு சிங்கப்பூரிலிருந்து முக்கியப் பங்காற்றிய திரு நா. கோவிந்தசாமி, ‘சிங்கப்பூர் தமிழ் இலக்கிய வளர்ச்சி – ஒரு சமூகவியல் கண்ணோட்டம்’ என்ற தலைப்பில் எழுதிய கட்டுரையிலிருந்து ஒரு பகுதி, ‘நினைவுகளின் கோலங்கள்’ நூலின் முகவுரையாக இடம்பெற்றது.

தூண்டில் மீன்

Thoondil Meen

Fish on Hook (1993)

The theme of racial harmony is one which Balakrishnan consistently engages with in his works. Thoondil Meen, or Fish on Hook, is a collection of short stories that reflect on the multi-ethnic cultural composition of Singapore. It was published in 1993 and won the Singapore Literature Prize in 2004. Specifically, Dr M. S. Shrilakshmi who wrote the book’s foreword, made special mention of the collection’s first story Hong Bao. Hong Bao explores the friendship between an Indian Chettiar and his Chinese friend, and is one of the many stories of in which Balakrishnan explores the dynamics of cross-cultural relationships in Singapore.

Thoondil Meen

தூண்டில் மீன்

1993

மா. பாலகிருஷ்ணன், தமது படைப்புகளில் தொடர்ந்து கையாளும் ஒரு கருப்பொருள், இன நல்லிணக்கம். அவ்வகையில், சிங்கப்பூரின் பல்லின கலாசாரத்தைப் பிரதிபலிக்கும் சிறுகதைகளின் திரட்டான தூண்டில் மீன், 1993ல் வெளியிடப்பட்டு, 2004ல் சிங்கப்பூர் இலக்கியப் பரிசை வென்றது. குறிப்பாக, இத்திரட்டின் முதல் சிறுகதையான ‘ஹாங்பாவ்’ பற்றி, தமது முன்னுரையில் சிறப்பாகக் குறிப்பிட்டுக் கூறியுள்ளார், முனைவர் எம்.எஸ். ஶ்ரீலட்சுமி. இந்தியச் செட்டியார் ஒருவருக்கும் அவரது சீன நண்பருக்கும் இடையிலான நட்பை எடுத்துக்காட்டும் கதையான ‘ஹாங் பாவ்,’ சிங்கப்பூரில் கலாசாரங்களுக்கு இடையிலான உறவுகளை வெளிப்படுத்தும் மா. பாலகிருஷ்ணனின் பற்பல கதைகளில் ஒன்று.

“Writing definitely requires an interest. Rather, it is also an artform. When we sit down to write, we tend to forget everything around us, be it our wives, children, or even our love interest. A writer completely falls in love only with his writing. He plays with the words that he uses. He weaves in characters, he tries to unfold dilemmas, and as such all his thinking revolves around writing.”

“எழுத்துத் துறையில ஈடுபடுறது ஓர் ஆர்வம்தான். அதோட, சொல்லப்போனா… அது ஒரு கலை. எழுதனும்னா நாம எல்லாத்தையும் மறந்துருவோம்… மனைவி, மக்கள் பிள்ளைகள், காதல் எல்லாத்தையும் மறந்துருவோம். ஒரு எழுத்தாளர், எழுதுறதத்தான் காதலிப்பார். அவர் சொற்களோட விளையாடி, கதாபாத்திரங்களச் சேர்த்து, சிக்கல்கள அவிழ்க்க முயற்சி செஞ்சு... இப்டி அவங்களோட சிந்தனை முழுதும் எழுதுறதுல இருக்கும்.”

LISTEN TO MA ILANGKANNAN DESCRIBE THE HONGBAO STORY மா இளங்கண்ணன், 'அங் பாவ்' கதையை குறித்து விளக்குவதை கேளுங்கள்
0:00
0:00

The cover page of the short story anthology, Thoondil Meen, or Fish on Hook.

மா. பாலகிருஷ்ணனின் ‘தூண்டில் மீன்’ சிறுகதைத் தொகுப்பு நூலின் முகப்பு அட்டை.

Inspiration

எழுத்திற்கான ஊக்கம்

Often, literature functions best as a reflection of a particular time period, and Vaigarai Pookal is one such example that harkens readers back to the ordeals of the Japanese Occupation. Balakrishnan shared how he interviewed people who had lived through this period to accurately reflect the realities of that era.

Several incidences in Vaigarai Pookal are inspired by real-life, making the novel an important work of historical fiction. For instance, Balakrishnan’s stint as a storeman with the British military forces stationed in Singapore in the 1960s is reflected in the work that the protagonist of the novel undertakes.

இலக்கியப் படைப்புகள் எப்போதும், அவை எழுதப்பட்ட குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தைப் பிரதிபலிப்பவையாகச் செயல்படுகின்றன. அப்படிப்பட்டதொரு படைப்புக்கு எடுத்துக்காட்டாகத் திகழும் வைகறைப் பூக்கள், ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் கொடுமைகளைக் கண் முன் காட்டுவதோடு, அத்தகையதொரு காலகட்டத்தை வருங்கால வாசகர்களும் பாலகிருஷ்ணனின் வார்த்தைகளின் வழியாக உணர வழி வகுக்கிறது. இத்தகைய வரலாற்று முக்கியத்துவத்தைக் கருத்தில்கொண்டு, தம்முடைய புனைவில் தாம் எழுதி வந்த காலகட்டத்தைத் துல்லியமாகப் பிரதிபலித்திட, அக்காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த மக்களைத் தாம் நேர்காணல் செய்த விதத்தையும் பாலகிருஷ்ணன் பகிர்ந்து கொண்டார்.

வைகறைப் பூக்களில் இடம்பெறும் சில சம்பவங்கள், உண்மைச் சம்பவங்களைத் தழுவி எழுதப்பட்டவை என்பதால், இந்நாவல் மிக முக்கியமான வரலாற்றுப் புனைவாகவும் பதிவாகவும் திகழ்கிறது. உதாரணமாக, 1960களில் சிங்கப்பூரில் இருந்த பிரிட்டிஷ் ராணுவப் படையின் கிடங்கில் பாலகிருஷ்ணன் பணிபுரிந்த அனுபவம், நாவலில் கதையின் நாயகனுடைய பணியில் பிரதிபலிக்கப்பட்டுள்ளது.

An image of a passing out parade at a camp in Nee Soon in the 1950s.

1950களில் சிங்கப்பூரில், நீ சூன் இராணுவ முகாமில் நடைபெற்ற பயிற்சி நிறைவு அணிவகுப்பின் புகைப்படம்.

“In the book, there is a particular point where I wrote about eating elephant meat during the Japanese Occupation. Those were true events; they were not based on my imagination.”

“அதுல (கதையில) வரும்ல, யானக் கறி சாப்பிடுறது... அதெல்லாம் உண்மையா நடந்தது, வெறும் கற்பனை இல்ல”

வைகறைப் பூக்கள்.

Flowers at Dawn

Vaikarai Pookkal (1972)

Vaigarai Pookal is a work of historical fiction set against the era of British colonial rule, and subsequently the Japanese Occupation, and revolves around the lives of Singapore’s Tamil community from that period.

Flowers at Dawn

வைகறைப் பூக்கள்.

1972

சிங்கப்பூரில் பிரிட்டானிய காலனித்துவ ஆட்சிக் காலத்தையும், அதைத் தொடர்ந்த ஜப்பானிய ஆட்சிக் கால சூழ்நிலையையும் களமாகக் கொண்டு, அக்காலகட்டத்தில் சிங்கப்பூரில் வாழ்ந்த தமிழர்களின் வாழ்வை மையப்படுத்தி எழுதப்பட்ட வரலாற்றுப் புனைகதை நாவல், வைகறைப் பூக்கள்.

“Vaigarai Pookal has gotten a lot of praise, to the extent that it is still spoken about till today. The novel, for me personally, was an unexpected success.”

“வைகறைப் பூக்கள் பெரிய பேரு வாங்கிருச்சு, இன்னும் அந்த நாவல் பேசப்படுது. நான் எதிர்பார்த்தத விட அந்த நாவல் பெரிய அளவுல ஜெயிச்சுடுச்சு.”

LISTEN TO SINGAI MA ILLANGKANNAN READ AN EXCERPT FROM FLOWERS AT DAWN மா இளங்கண்ணன், 'வைகறைப் பூக்கள்' நாவலிலிருந்து ஒரு பகுதியை வாசிப்பதை கேளுங்கள்
0:00
0:00

Vaigarai Pookal is the first work by Balakrishnan to have been translated into English by A. R. Venkatachalapathy. Translated as Flowers at Dawn, it is an important record of a little-known period of Singapore’s history. Courtesy of Epigram Books

சிங்கப்பூர் வரலாற்றின் அதிகம் அறியப்படாத காலகட்டத்தின் முக்கியப் பதிவான வைகறைப் பூக்கள் நாவல்தான், மா இளங்கண்ணனின் படைப்புகளில், தமிழில் இருந்து ஆங்கிலத்துக்கு மொழிபெயர்க்கப்பட்ட முதல் நூல். இதை ‘Flowers at Dawn’ என்ற ஆங்கில நூலாக மொழிபெயர்த்தவர் ஏ.ஆர். வெங்கடாசலபதி.

The front cover of the most recent edition of Vaigarai Pookal , published by Crimson Earth Publishers. Image courtesy of Crimson Earth.

கிரிம்சன் எர்த் பதிப்பகத்தின் வெளியீடான வைகறைப் பூக்கள் நாவலின் ஆக அண்மைய பதிப்பின் முகப்பு அட்டை. புகைப்பட உதவி: கிரிம்சன் எர்த் பதிப்பகம்.

The arrival of Subash Chandra Bose to Singapore to recruit soldiers for the Indian National Army in their fight for Indian independence is an important turning point in the novel.

இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்துக்காக, இந்திய தேசிய ராணுவப் படைக்கு ஆள் சேர்க்க, சுபாஷ் சந்திர போஸ் சிங்கப்பூருக்கு வந்த நிகழ்வு, நாவலின் முக்கியத் திருப்புமுனையாக அமைகிறது.

பரிதியைக் கண்ட பனி

Morning Dew

Parithiyai Kanda Pani (2014)

Ten-a-city: Stories Built to Last features literary works from both local and international writers. Published to commemorate the 10th anniversary of the National Library Board’s Read! Singapore campaign in 2014, the stories from the anthology celebrate Singapore’s cultural and linguistic diversity. It includes works originally written in English and translations of stories originally written in Chinese, Malay and Tamil. Balakrishnan’s Parithiyai Kanda Pani (Morning Dew) is also featured as one of the Tamil stories within this collection.

Morning Dew

பரிதியைக் கண்ட பனி

2014

உள்ளூர் மற்றும் அனைத்துலக எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளை உள்ளடக்கிய ‘டென்-அ-சிட்டி: நீடித்திருக்கக் கட்டப்பட்ட கதைகள்’ தொகுப்பு, தேசிய நூலக வாரியத்தின் ‘வாசிப்போம்! சிங்கப்பூர்’ இயக்கத்தின் பத்தாவது ஆண்டு நிறைவைக் கொண்டாடும் வகையில் 2014ல் வெளியிடப்பட்டது. நமது கலாசாரப் பன்முகத் தன்மையையும், பன்மொழிச் சூழலையும் கொண்டாடுகின்றன இக்கதைகள். ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்டவற்றோடு, சீன, மலாய், தமிழ் மொழிகளில் எழுதப்பட்ட கதைகளின் ஆங்கில மொழியாக்கங்களையும் கொண்டுள்ளது இத்தொகுப்பு. இதில், மா. பாலகிருஷ்ணனின் ‘பரிதியைக் கண்ட பனி’ சிறுகதையும் இடம்பெற்றுள்ளது.

The front cover of the anthology, “Ten-a-city: Stories Built to Last”, published by the National Library Board in 2014.

2014ல் தேசிய நூலக வாரியத்தால் வெளியிடப்பட்ட ‘டென்-அ-சிட்டி: ஸ்டோரிஸ் பில்ட் டு லாஸ்ட்’ தொகுப்பின் முகப்பு அட்டைப்படம்.

Other Work

பிற பணிகள்

Balakrishnan worked in what was then known as the Ministry of Culture as a typist in the translation department for 30 years until 1997. He oversaw the official translations of government documents and speeches from English into all three mother tongue languages. Balakrishnan recalls working with Singapore’s first Prime Minister Mr Lee Kuan Yew, and recounted his meticulousness and keen eye for even Tamil translations of official speeches despite not being able to read Tamil.

பாலகிருஷ்ணன், 1997 வரை முப்பது ஆண்டுகள், முன்பு கலாசார அமைச்சு என்று அழைக்கப்பட்ட அமைச்சின் மொழிபெயர்ப்புப் பிரிவில் தட்டச்சராகப் பணிபுரிந்தார். இந்த மொழிபெயர்ப்புப் பிரிவு, ஆங்கிலத்திலிருந்து சிங்கப்பூரின் மூன்று அதிகாரத்துவ தாய்மொழிகளிலும், அதிகாரபூர்வ அரசாங்க ஆவணங்களும் உரைகளும் மொழிபெயர்க்கப்படுவதை நிர்வகித்தது. சிங்கப்பூரின் முதல் பிரதமராகத் திரு லீ குவான் இயூ அலுவலகத்தில் பணியில் இருந்த காலகட்டத்தில், பாலகிருஷ்ணன் அங்கு பணிபுரிந்த தமது அனுபவங்களை நினைவுகூர்ந்தார். தமிழை வாசிக்கவோ புரிந்து கொள்ளவோ முடியாதபோதும், அதிகாரத்துவ உரைகளின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்புகளிலும் கூட, திரு லீ எவ்வாறு உன்னிப்பாகவும் நுணுக்கமாகவும் கவனம் செலுத்தினார் என்பதையும் பாலகிருஷ்ணன் விவரித்தார்.

Balakrishnan at work in the Ministry of Culture as a Typist

அன்றைய கலாசார அமைச்சில் தட்டச்சர் பணியில் இருந்த பாலகிருஷ்ணன்

கலாச்சார அமைச்சில்

At the Ministry

At the Ministry

கலாச்சார அமைச்சில்

“In one of former Prime Minister Lee Kuan Yew’s translated speeches (in Tamil), we had merged two paragraphs together and typed it as one instead. Even then, a Prime Minister, for whom Tamil was not his mother tongue, had double-checked the number of paragraphs in Tamil against the English version to ensure the accuracy of the translation. This was a surprise to all of us.”

“அப்ப நம்ம பிரதமரா இருந்த திரு லீ குவான் இயூவின் உரை தமிழ்ல மொழிபெயர்க்கப்பட்டு இருந்தது. அதுல, ரெண்டு பத்திகள் சேர்ந்து ஒரு பத்தியா தட்டச்சு செய்யப்பட்டிருந்தது. தமிழ், தமக்குத் தாய்மொழியா இல்லன்னாலும், அவர், மொழிபெயர்ப்பில உள்ள பத்திகளோட எண்ணிக்கையைகூட சரிபார்த்து இருக்கார்ன்றது எங்களுக்கு ஆச்சர்யமா இருந்தது.”

Balakrishnan with his colleagues who worked in the Translation Department, at the ministry’s office.

கலாசார அமைச்சின் மொழிபெயர்ப்புப் பிரிவு அலுவலகத்தில் தம்முடன் பணிபுரிந்தவர்களோடு, மா. பாலகிருஷ்ணன்.

Balakrishnan with his colleagues who worked in the Translation Department at the Ministry of Culture, posing for a group picture on the steps of the Padang.

கலாசார அமைச்சில் மொழிபெயர்ப்புப் பிரிவில் தம்முடன் பணிபுரிந்தவர்களுடன் குழு புகைப்படத்திற்காக பாடாங்கில் மா. பாலகிருஷ்ணன்.

Balakrishnan giving a demonstration of traditional Tamil writing on palm leaves. This picture was taken for the Ministry of Culture, and the author mentioned that he picked up the skill of traditional Tamil writing during his school days.

பண்டைக் கால ஓலைச் சுவடிகளில் தமிழ் எழுதப்பட்ட விதங்களைச் செய்து காட்டும் பாலகிருஷ்ணன். அன்றைய கலாச்சார அமைச்சுக்காக எடுக்கப்பட்ட புகைப்படம். ஓலைச் சுவடியில் எழுதும் முறையைத் தாம், தமிழ்ப் பள்ளியில் கற்றுக் கொண்டதாகக் கூறினார் பாலகிருஷ்ணன்.

Today

இளமைப் பருவம்

Balakrishnan at Fiction Singapore, a series that aimed to bring contemporary Singapore fiction to an international audience, 2013. Image courtesy of Esplanade

அனைத்துலக வாசகர்களிடம் சமகால சிங்கப்பூர் புனைவிலக்கியப் படைப்புகளைக் கொண்டு செல்லும் நோக்கில் 2013ல் வெளிவந்த ‘ஃபிக்‌ஷன் சிங்கப்பூர்’ தொடரில் மா. பாலகிருஷ்ணன். புகைப்பட உதவி – எஸ்பிளனேட்

Balakrishnan’s latest work, Kuruvi Kottam, was published in 2011. At the age of 82 now, he still vividly recalls comments from avid readers of his work in the newspaper Tamil Murasu, and also how some readers would be disappointed if his stories were not published weekly.

In particular, he reminisces how his passion for Thanitamizh, a linguistic-purity movement that advocates avoiding loanwords from foreign languages, had encouraged some of his readers to change their names to pure Tamil-based names. This was a reflection of his contributions not just to the Tamil literary scene but also creating awareness of lesser-known aspects of the Tamil language.

பாலகிருஷ்ணனின் அண்மைய இலக்கியப் படைப்பான குருவிக்கோட்டம், 2011ல் வெளியீடு கண்டது. தமிழ் முரசு நாளிதழில் அப்போது வாசகர்களின் கடிதங்களுக்கென பிரத்யேகமாக வெளிவந்த பகுதியில், தம் படைப்புகளின் தீவிர வாசகர்கள் எப்படித் தவறாமல் தொடர்ந்து பின்னூட்டம் எழுதி வந்தார்கள் என்பதை இப்போது இந்த 82 வயதிலும் தெள்ளத் தெளிவாக நினைவில் வைத்துச் சொல்கிறார் இவர். அந்நாளிதழில் இவரது கதைகள் ஒரு வாரம் வெளிவரத் தவறினாலும் எப்படி சில வாசகர்கள் தங்கள் ஏமாற்றத்தை வெளிப்படுத்தினர் என்பதையும் இவர் வாஞ்சையுடன் நினைவுகூர்கிறார். குறிப்பாக, பிற மொழிச் சொற்களைக் கலந்து எழுதுவதைத் தவிர்க்கும் மொழித் தூய்மை இயக்கமான தனித்தமிழ் இயக்கத்தின் மீது இவருக்கு இருந்த பற்று, எப்படி சில வாசகர்கள் தங்கள் பெயர்களையே தனித்தமிழ்ப் பெயர்களாக மாற்றிக்கொள்ள ஊக்குவிப்பாக இருந்தது என்பதையும் இவர் உற்சாகமாக நினைவுகூர்ந்தார். இவரது பங்களிப்பு, படைப்புகள் வெளியிடுவதன் வழியாக இலக்கிய வெளிக்கு மட்டுமானதாக அல்லாமல், மொழியின் அதிகம் அறியப்படாத அம்சங்கள் குறித்து உருவாக்கிய விழிப்புணர்வின் வழியாக, தமிழ் மொழிக்கேயானதாகவும் இருந்து வந்துள்ளதை இது காட்டுகிறது.

Balakrishnan in his house, 2020

2020ல், தம் இல்லத்தில், எழுத்துப் பணியில், மா. பாலகிருஷ்ணன்.

SHARE THIS STORY

கதையை பகிர்ந்துக்கொள்ளுங்கள்

EXPLORE ANOTHER ROOM

இன்னொரு அறைக்குச் செல்ல

RETURN TO TOP

இணையதளத்தின் முன் பகுதிக்குச் செல்ல